Wij zijn naïef

De voorzitter van NAC heeft meegedeeld dat zijn club in het nieuw te bouwen stadion dat begin volgend seizoen in gebruik moet worden genomen, veldverwarming zal krijgen. Hij voegde eraan toe, dat NAC daarmee de eerste zal zijn in Nederland. Wat dit allemaal gaat kosten werd er niet bijverteld, maar John Peek meende te weten dat de clubs binnenkort verantwoordelijk zullen worden gesteld voor de bespeelbaarheid van hun hoofdveld, dus hij moet wel.

Nu is dat een onderwerp, dat niet zo gemakkelijk ligt. In het eeuwige duel tussen mens en natuur kan de mens niet altijd winnen, al heeft hij de sterke neiging alles naar zijn hand te willen zetten. Ik herinner mij een interland Nederland-België in maart van de jaren vijftig, die met alle geweld moest doorgaan. Het was de tijd van de uitverkochte stadions en de duels met onze zuiderburen golden als hoogtepunten van het interlandseizoen. Afgelasten was iets onbestaanbaars en bovendien verwachtte men in maart geen vorstperiode meer. Niettemin vroren de mussen aan de dakgoten vast en lag het Feyenoord-stadion er onbespeelbaar bij. Maar toen kwam de KNVB in actie. Stadion-directeur Bas van Krimpen kreeg het dringend verzoek om voor een bespeelbaar terrein te zorgen. Daarop werd het veld overdekt met grote plastic vellen en daaronder gingen machines hun werk doen, die warme lucht over de verstijfde grassprieten joegen. Veel hielp het niet. Toen het plastic werd verwijderd lag er een grotendeels vernielde grasmat, waarnaar de directeur met betraande ogen keek. “Dit nooit meer”, verzuchtte hij. De wedstrijd was gered en slechts weinigen legden de nadruk op het geringe niveau dat op de bevroren grond mogelijk was.

Stel nu, dat de KNVB de clubs zover kan dwingen dat ze allemaal veldverwarming laten aanleggen, zodat de competitie geen afgelastingen meer kent - is het vaderland dan gered? Ik denk van niet. Het weer kan dusdanig slecht zijn dat de spelers hun normale niveau onmogelijk kunnen halen. Heeft het dan zin hen de weerbarstige omstandigheden te laten bestrijden, uitsluitend omdat de afwerking van het programma heilig is verklaard? En wie denkt er aan de toeschouwers? Niets is erger dan een leeg decor. En wie is nog genegen sneeuw en kou te trotseren voor een wedstrijd waarvan bij voorbaat vaststaat dat men er als toeschouwer bekaaid vanaf komt? Het kan soms meevallen, maar januari en februari zijn maanden waarin beter niet in de buitenlucht gevoetbald kan worden. Ja, dat laat zich simpel zeggen, maar hoe fikst men dan een boordevol programma? De waarheid is, dat deze worst te vol is gestopt. Clubs en bond jagen het onmogelijke na, in de blinde hoop dat het de hele winter door nooit vriest en dat er geen enkel pak sneeuw valt. Gebeurt dat toch, dan kijkt men geschrokken naar de lucht en duimt voor betere tijden. Wij zijn naïef. Wij denken nog steeds dat voetbal een wintersport is.

    • Herman Kuiphof