'Gestruikeld over steen die ik zelf neerlegde'

Delen uit de verklaring van havenwethouder R. Smit van Rotterdam gisteren aflegde over zijn besluit tot aftreden.

“Mijn besluit komt er in de kern op neer dat ik mijn ontslag aanbied. De druk die op me is uitgeoefend om aan te blijven is hartverwarmend. Men heeft mij proberen ervan te overtuigen dat een constante factor die de haven in het buitenland vertegenwoordigt van groot belang is. Maar in veranderde omstandigheden heb je niets aan een constante factor. Ik ben gestruikeld over de steen die ik zelf heb neergelegd.”

“De analyse die de commissie Montijn in 1989 in het rapport 'Grote Steden, Grote Kansen' heeft gemaakt, is glashelder: de stad verdrinkt in haar problemen, tenzij er integratie met de omliggende gebieden wordt gerealiseerd. Montijn constateerde dat pogingen tot verandering steeds stranden op gevestigde belangen en een gebrek aan politieke wil. Ik moet constateren dat Montijn weer gelijk heeft gekregen.”

“De noodzaak van een nieuwe overheid in dit gebied is niet verminderd. Integendeel. De werkloosheid loopt nog steeds op. De economie staat structureel op achterstand. De verloedering van de stad is nog niet gestopt. Het woon- en werkklimaat staat onder druk. Die zaken kunnen alleen op een boven-lokale manier worden aangepakt, door een geïntegreerd, democratisch gelegitimeerd bestuur, niet door een overheid dat het vertrouwen in zichzelf heeft verloren en speelbal is van marktpartijen. En anderzijds door een bestuur dat dichter bij de burger staat. Een groter Rotterdam, maar ook een kleiner Rotterdam. Dit proces is op het laatste moment vernield. Het zwaarste heeft niet het zwaarste gewogen.”

“Rotterdam had moeten pogen de impasse te doorbreken en initiatieven moeten ondernemen naar de randgemeenten. Ik heb moeten constateren dat daartoe de wil noch bij mijn collega's, noch binnen de coalitiepartijen aanwezig was.”

“De Tweede Kamer is er niet eens toe gekomen een besluit te nemen over de stadsprovincie. Het is een droevig einde van zoveel werk. Een nieuwe ronde bestuurlijke vernieuwing vergt doorgaans zo'n twee kabinetten. Het wordt moeilijker hier, want vergis u niet: Rotterdam wordt steeds afhankelijker van de omgeving, niet andersom.”