Pim Fortuyn 'for president'

W(ilhelmus) S.P. Fortuyn is één van de weinige Nederlandse intellectuelen die beide uiteinden van het ideologisch spectrum van nabij kent. Als marxist begonnen aan de Groningse universiteit, ontwikkelde hij zich tot groot bewonderaar van Joop den Uyl. Daarna zette hij zijn odyssee in burgerlijke richting voort. Hij liet zich steeds vaker in 'Wiegel-pose' (driedelig pak, sigaar in de mond, armen gespreid voor zich) fotograferen. De laatste jaren gaat hij door het leven als pleitbezorger van normherstel.

Sinds zijn afscheid als deeltijd-hoogleraar heeft hij geen vaste betrekking. Maar tijdens een vergadering van de CDA-Kamerkring Dordrecht, een week geleden, kondigde hij eerbiedig aan te willen voldoen aan de “tientallen verzoeken die mij vanuit de achterban van het CDA hebben bereikt” om een leidende rol binnen de christen-democratie te vervullen.

Bescheiden als Fortuyn is wilde hij niet meteen solliciteren naar het partijleiderschap van het CDA, alhoewel hij zegt dat Heerma elk charisma mist. Vooralsnog neemt hij genoegen met het partij-voorzitterschap. Immers “who the hell is Helgers”, vroeg Fortuyn zich hardop af in Dordrecht. Zijn eigen naam daarentegen staat garant voor aanhoudende publiciteit. “Waar Pim komt, komt ruzie” werd op de Groningse universiteit over hem gezegd.

Het was een ruimhartig aanbod van Fortuyn. Immers, oktober verleden jaar zei hij nog in het CDA-blad CD/Aktueel dat “ik zonder etiket van een partij, als zelfstandig denker meer betekenen kan, dan als lid van een partij”. De CDA-top wil dat zo houden. Vice-voorzitter Tineke Lodders-Elfferich reageerde meteen afhoudend op de mogelijkheid van een intellectuele kwaliteitsimpuls in de partij. “Er is geen vacature”, zei ze. Later zag ze ook andere bezwaren. “De heer Fortuyn onderscheidt zich onder meer met provocaties en humor. Ik beoordeel zijn aanbod dan ook vooral in dat licht.”

    • Kees Versteegh