Vrijdag 16; Censuur-chip

De leukste boeken in de kast van je ouders waren natuurlijk niet die, welke op ooghoogte voor het grijpen stonden. Of de laffe werkjes verlucht met lieve poesjes en gekke mannetjes, die je van je ouders ten geschenke kreeg - om op je eigen kamertje een boekenplankje mee te beginnen. Nee, de leukste boeken stonden op de hoogste plank van vaders boekenkast, slechts bereikbaar met behulp van een stoel, en dan nog moest je eerst een hele serie delen 'Bibliotheek der Nederlandsche Letterkunde' opzij ruimen, voordat je ze in het oog kreeg.

Dan viel het kinderoog op de boeken en boekjes, die mijn ouders aan het zicht wilden onttrekken. Een rijke collectie werken en werkjes van pornografische strekking, aangelegd vanaf de vroege jaren veertig. Flodderige romannetjes vol gehijg, gedrukt in Vlaanderen en vermoedelijk ooit aangeschaft 'onder de toonbank', zoals dat heette. Een kloeke vertaling van het achttiende-eeuwse Franse meesterwerk Avonturen van Mr. Nicolas van Restif de la Bretonne. Prachtige boeken met naaktfoto's ook, waarop de schaamheuvels waren weggeretoucheerd. En veel in het Frans, zodat de eerste lessen in deze taal op de lagere school al direct hun vruchten afwierpen. Een romantitel als Un coq et cinq poules liet zich uitstekend begrijpen - de omslagillustratie maakte in ieder geval duidelijk dat we hier geenszins met een verhaal uit het dierenrijk van doen hadden.

Heerlijke uren van boekgenot waren dat. De kinderen van nu, overladen met porno in elke kiosk en vele uren televisie, vallen te beklagen. Wie smaakt nog het genot van het verbodene, als alles maar met handenvol wordt aangedragen?

Maar er is hoop, sinds deze week. Het Europese parlement heeft namelijk bepaald dat over enkele jaren elk in de landen van de Europese Unie verkocht televisietoestel moet worden voorzien van een chip, die het ouders mogelijk maakt censuur uit te oefenen op de televisieprogramma's waarnaar hun kinderen kijken. Elk televisiestation zal worden gedwongen een signaal mee te sturen, waarin op een schaal van 1 tot 5 het gewelds- en pornografisch niveau van de lopende uitzending wordt aangegeven. De ouder, zo is de bedoeling, programmeert de chip eveneens op een schaal van 1 tot 5 op het gewelds- en seksniveau, dat hij zijn kinderen toevertrouwt. Elke uitzending die zich boven de ingestelde norm verheft, verandert prompt in sneeuw.

Het laat zich aanzien, dat de nieuwe chip tot curieuze huiselijke debatten aanleiding zal geven. Kan ons Jantje van zeven al een verkrachting met lichamelijk letsel (niveau vier) aan, of moeten we nog maar een jaartje de grens trekken bij een orgie zonder condoomgebruik (niveau drie)?

Belangrijker nog lijkt het gegeven dat de nieuwe censuurnormen de kleuter een duidelijke indicatie geven, waar het meest begeerlijke (want verboden) beeldmateriaal te vinden is, achter niveau vijf namelijk. Gelukkig kan elke geprogrammeerde chip ook weer worden gedeprogrammeerd, en zoals bekend gaat het technisch inzicht van de hedendaagse kleuter dat van zijn ouders verre te boven. Uit onderzoek blijkt dat tientallen procenten mensen de hulp van hun kinderen nodig hebben, om zelfs maar de zenderinstelling van hun televisietoestel of videorecorder aan de praat te krijgen. Het is alleen zaak om, voordat je ouders thuis komen, de oude chipinstelling te herstellen en op het juiste moment weer met een vroom gezicht naar Bambi te gaan zitten kijken. Veel praktischer eigenlijk, dan het elke keer maar weer moeizaam inruimen van die zware delen 'Bibliotheek der Nederlandsche Letterkunde'.

    • Raymond van den Boogaard