'Miljardeninvestering moet verval New York keren'

NEW YORK, 16 FEBR. Als de regio New York zo doorgaat zakt het tussen nu en 2020 af tot een gebied in verval. Investeringen in de infrastructuur, onderwijs, het milieu, stadsplanning alsmede reorganisatie van de bureaucratische structuur zijn noodzakelijk.

Dat staat in een deze week gepresenteerd rapport van de Regional Plan Association (RPA), een particuliere organisatie die door zijn contacten en lange traditie grote invloed heeft. Aan het rapport, dat in totaal 75 miljard dollar aan nieuwe investeringen voorstaat, is vijf jaar gewerkt. “Dit is misschien de laatste gelegenheid die we hebben”, verklaarde J. Claude Shostal, president van de RPA. “Als we nu niet iets doen, raken we achterop.”

New York City en omgeving is de grootste stedelijke agglomeratie in de Verenigde Staten, woon- en werkplek van ongeveer 20 miljoen mensen, zetel van Amerikaanse bedrijven en financieel centrum. Het omvat de zuidpunt van de staat New York, een deel van New Jersey en het zuidwestelijk deel van Connecticut.

In contrast daarmee worstelt de stad New York al jaren met zijn financiën en is de belastingdruk voor het bedrijfsleven en voor particulieren een van de zwaarste in de VS. Dat er nergens geld voor is blijkt uit de gebrekkigheid van de openbare voorzieningen en de verpaupering van grote delen van de stad op Manhattan, in Brooklyn en de Bronx. Een doorn in het oog van elke reiziger is de afwezigheid van een goede verbinding tussen de stad en de drie grote vliegvelden.

In het rapport van de RPA is een efficiënte railverbinding tussen delen van de stad een eerste vereiste. Het rapport gaat niet in op de kosten maar eerdere berekeningen hebben als uitkomst dat dat een miljard dollar per mijl kost. Shostal is onverstoorbaar als hij het over de plannen van de RPA heeft. “Waarom zou dat geld niet kunnen worden opgebracht door geleidelijk de accijnzen op benzine te verhogen met 20 dollarcent per gallon”, zei hij. “We hebben de infrastructuur een generatie lang verwaarloosd. Er is wel altijd geld beschikbaar gesteld voor autowegen maar niet voor openbaar vervoer.”

De RPA wil de structuur van de regionale transportoverheden veranderd zien. Dat zou ook de inkomsten en uitgaven beter reguleren. De miljarden dollars die jaarlijks door tolheffingen op tunnels en bruggen binnenkomen worden niet louter voor verbetering en onderhoud van de infrastructuur gebruikt. Door het uitgavenpatroon te herzien zou er geld kunnen worden vrijgemaakt voor meer en beter openbaar vervoer. Het plan wijst op het grote aantal immigranten in New York. Ze moeten beter in staat worden gesteld engels te leren. Te vaak dreigen ze in illegale, onderbetaalde werkomstandigheden terecht te komen. Dat gaat ten koste van integratie, van belastinginkomsten en het kan buurten getto-achtige trekken doen aannemen.

De regio moet ook zijn groenvoorzieningen plannen alsmede geurbaniseerde centra aanwijzen. In het plan zijn elf groenzones aangewezen, deels bestaande, deels nog te creëren plaatsen. De stedelijke gebieden staan in principe open voor woningbouw maar ook voor bedrijven. Ze moeten goed bereikbaar zijn. Een van de initiatieven houdt het bouwen van betaalbare woningen in.

De RPA is gevormd is 1923 en kwam zes jaar later met zijn eerste plan. De initiatiefbemers waren twaalf prominente topmensen uit het bedrijfsleven en een van hen was de oom van Franklin Roosevelt, president van 1932 tot 1945. Het plan, dat de aanleg van veel wegen, tunnels en bruggen voorstond, had daardoor veel gezag en er kwamen in de jaren dertig ook fondsen voor van de federale overheid. Een tweede plan in 1968 probeerde de groei te reguleren en de ongelimiteerde uitdijing van voorsteden te beperken. Daarnaast werd ook de auto niet meer als ideaal vervoersmiddel gezien. Bedrijven hoefden zich niet meer in Manhattan te vestigen maar konden ook naar plaatsen als White Plains (NY), Newark (NJ) of Stamford (CT), steden die goede verbindingen hebben met New York. Dat onderdeel van het toenmalige plan is zo goed opgevolgd dat New York City nu bedrijven vaak smeekt niet uit de stad te vertrekken.