Amerikaanse beleggers kopen bij familie Johnson

Fidelity Investments is met een kapitaal van tussen 400 en 500 miljard dollar het grootste beleggingsfonds van de Verenigde Staten. De firma die populair Fido wordt genoemd, is nog steeds een familiebedrijf. Kleine beleggers kunnen bij inloopwinkels van Fidelity terecht. Grote beleggers volgen nauwgezet de strategie van de machtigste speler op de financiële markten.

Fidelity heeft het manoeuvreren met zijn beleggingen ook geperfectioneerd. Het gebeurt maar zelden dat iemand de vinger kan leggen op een aankoop of verkoop van een pakket aandelen door bijvoorbeeld Magellan. “Ze hebben de reputatie dat ze het ongemerkt lozen van aandelen tot een kunst hebben verheven”, zegt Alex Roepers van het Atlantic Investment Management, een New-Yorks beleggingsfonds. “Meestal lees ik in de krant dat Fidelity iets heeft gedaan en gaat me opeens een licht op: 'Aha, dus dat was die onverwachte beweging in het aandeel'.” Fidelity kent volgens Roepers zijn verantwoordelijkheid en is zeer voorzichtig. Roepers: “Net zoals Alan Greenspan (voorzitter van de Fed - red.) zijn woorden moet wegen, moet Fidelity uitkijken bij elke stap die ze zetten.”

Vorig jaar waren er enkele haperingen in de Fidelity-machine. Het Magellan-fonds maakte bekend dat het een fout had gemaakt in de berekening van het dividend van zijn aandeelhouders, zodat het uit te keren bedrag 2,4 miljard dollar lager uitviel. Iemand op kantoor had een 'plus' gezet waar een 'min' moest staan. Binnen de structuur van de top van het bedrijf veranderde er ook iets want Ned's dochter Abigail Johnson (33) trad toe. Zij is net zo gesteld op haar privé-leven als de hele familie, en er is bijzonder weinig over haar bekend. Ze zit sinds vorig jaar in de raad van bestuur van kk FMR en heeft diverse fondsen binnen Fidelity geleid. In het testament van haar vader is bepaald dat zij na zijn dood een derde van de bestuursstemmen krijgt en de rest wordt ondergebracht bij familie, maar beheerd door vennoten. Door de bekendmaking kwamen er geruchten over de gezondheid van Ned Johnson (65) naar buiten, maar hem mankeert niets.

In het najaar speelde de kwestie met Vinik, die in een interview vertelde dat hij Micron Technology en Goodyear aantrekkelijk vond maar, naar later bleek, omstreeks dezelfde tijd zijn belang in de bedrijven verminderde. Speelde hij dubbel spel? Nee, zei Fidelity, hij was van gedachten veranderd tussen het afnemen van het interview en publicatie ervan. De kk SEC ondernam niets en Arthur Levitt zei toen hij gevraagd werd om commentaar op de kwestie dat de kk SEC “tot taak heeft dit soort kwesties in de gaten te houden. Wij hebben de bevoegdheid en de instrumenten om er iets aan te doen, maar dat betekent natuurlijk niet dat we per se overal achteraan moeten gaan.” Gevolg was wel dat Fidelity zijn managers verbood nog langer met de pers te spreken. Dat deden ze toch al niet veel want Diana B. Henriques, een journaliste van de New York Times en auteur van Fidelity's World (1995) kreeg geen enkele medewerking van kk FMR. Fidelity kan zich permitteren een familiebedrijf te blijven want niemand krijgt de kans vragen te stellen. En het is duidelijk dat dat wat Fidelity betreft ook zo blijft.

Met ongeveer 500 miljard dollar in beleggingen en bijna tien miljoen klanten domineert Fidelity. Het heeft 227 aandelen- en obligatiebeleggingsfondsen en toch is er weinig controle. De beleggers zijn officeel aandeelhouders, maar in de praktijk hebben ze weinig te vertellen. De meeste beleggers vinden dat ook niet erg zolang hun beleggingsfonds geld verdient. Fidelity had vorig jaar een gemiddeld rendement van 36 procent. Volgens de laatste cijfers heeft 31 procent van de Amerikaanse gezinnen aandelen in een beleggingsfonds. Alles wat Fidelity kan worden verweten geldt ook voor de overige beleggingsfondsen. Voordat de kk SEC echter tot verdere regulering daarvan zal overgaan moet er eerst iets gebeuren, zoals een correctie op de markt of zelfs een crash. Analisten en economen zien dat niet als iets van vandaag of morgen, maar het zal een keer gebeuren. Of zoals een van hen zei: “Het is nog nooit voorgekomen dat de koersen altijd maar stijgen.”