Blikfruit

In W&O van 25 januari werd bericht dat vanaf april de Warenwet zodanig verandert dat het toegestaan wordt om aan levensmiddelen vitamines en mineralen toe te voegen. Het gaat om 'restauratie' of 'substitutie', dat wil zeggen dat vitamines en mineralen die in de grondstof voorkwamen, maar die bij de verwerking verloren gingen, mogen worden aangevuld. Dat betekent niet dat van levensmiddelen een soort voedingssupplementen met heel hoge doseringen gemaakt kunnen worden. Van veel hogere doseringen is men niet zeker of daar geen gezondheidsrisico's aan kleven. Bij restauratie tot een gehalte zoals dat aanvankelijk aanwezig was, of hoogstens het dubbele ervan, lijken geen risico's te bestaan.

Met deze beslissing legt de Voedingsraad openlijk haar geloofsbrieven op tafel. Voedingskwaliteit wordt uitgedrukt in chemische stoffen en er wordt geen onderscheid gemaakt tussen nutriënten die deel uitmaken van een organisme en nutriënten die buiten een organische samenhang worden gesynthetiseerd en later toegevoegd.

Louter chemisch gezien is daar ook weinig tegen in te brengen. Vanuit een biologisch standpunt is een dergelijke visie echter 'een brug te ver'. Iedereen weet dat je van een boom zaagsel kunt maken, maar van dat zaagsel nooit weer een boom. Dat geldt voor de gehele levende natuur.

Wie op de vraag 'Eet ik een appel of eet ik koolhydraten?' als antwoord kiest 'koolhydraten', zal weinig problemen hebben met de beslissing van de overheid. Wie voor 'appel' kiest, kan wèl problemen hebben met de recente ontwikkelingen. Een zorg is de op termijn te verwachten verstoring van gevoelige evenwichten in de mens. Een vergelijking met de landbouw kan hier verhelderend zijn. Immers, is het toevoegen van vitamines en mineralen aan de voeding, niet direct vergelijkbaar met het bedrijven van landbouw met behulp van kunstmest?

Wat de gevolgen zijn, toont de landbouw, die werkt met kunstmest ter vervanging van organische mest. Gewassen groeien met kunstmest weliswaar veel sneller, maar worden kwetsbaarder en hebben bestrijdingsmiddelen nodig.

Wie een visie heeft van het organisme als biologische eenheid, zal de logica inzien van een landbouwmethode als de biologische landbouw, waar alleen van vercomposteerde organische mest wordt uitgegaan. Gewassen moeten veel meer 'moeite' doen om de voedingsstoffen uit de grond beschikbaar te krijgen. Het gevolg is dat de planten langzamer groeien, maar wel gezonder worden. En lekkerder, zoals steeds meer top-koks volmondig beamen. Wie nu weet dat proefdieren beter gedijen op produkten van biologische en biologisch-dynamische teelt dan op produkten van gangbare teelt, kan zich erover verbazen dat het ministerie kiest voor kunstmatig restaureren van voeding, in plaats van het aanbevelen van biologische produkten!

    • Werkgroep Kennisontwikkeling Biol. Landbouw
    • Mevrouw M.A.S. Huber