In De Scheg zit iedereen op het verlossende telefoontje te wachten

DEVENTER, 13 FEBR. De ijsbaan is stil en verlaten. In de lege Eskimobar zitten twee medewerkers wat voor zich uit te staren. Op de deur hangt een kleurige aanbieding: een dagje langlaufen in het mooie Duitse Sauerland.

Dit is De Scheg, sport- en recreatiecentrum te Deventer. Het is maandagavond en hier is in allerijl een crisiscentrum ingericht waar de familieleden, vrienden en kennissen worden opgevangen van de 48 medewerkers van De Scheg die rond half vijf 's middags met een bus nabij het Duitse Winterberg in Sauerland zijn verongelukt. De berichten zijn in eerste instantie verwarrend. Sommigen spreken van negen doden, anderen van zeven. Met strakke, witte gezichten lopen de familieleden zonder iets te zeggen naar een afgeschermd gedeelte van het sportcentrum. Daar worden ze opgevangen door psychologen en andere deskundigen van het plaatselijke Riagg.

Mevrouw De Haas leunt trillend tegen de kassa. Zij heeft goed nieuws te horen gekregen: haar dochter heeft weliswaar een gebroken rib, maar is verder ongedeerd. “Ik ben zo blij dat alles goed is. Want ik heb al het een en ander meegemaakt in mijn leven. Man verloren, broer verloren, vader verloren. Als ik mijn dochter was kwijtgeraakt, had ik het niet overleefd. Dan was ik kapot gegaan.” Even later staat ze buiten in de armen van een man te huilen.

Stukje bij beetje wordt duidelijk wat er bij Winterberg is gebeurd. Hoe de bus door de zware, winterse omstandigheden bergafwaarts in een slip raakte en van een heuvel stortte, tien meter naar beneden. Maar voor de familie blijft de onzekerheid, want de Duitse autoriteiten kunnen of willen de namen van de slachtoffers niet noemen. Het duurt liefst tot half zeven in de ochtend voor in Deventer kan worden bekendgemaakt wie het ongeluk niet overleefd hebben.

Veel eerder, maandagavond tegen een uur of elf, komt een geëmotioneerde burgemeester J. van Lidth de Jeude van Deventer met een persverklaring. Dat bij het ongeluk in ieder geval zeven doden zijn gevallen en dat van de 22 zwaargewonden een niet nader bekend aantal in kritieke toestand verkeert. Van Lidth de Jeude spreekt van een “vreselijk drama”, een “verschrikkelijke gebeurtenis voor Deventer en voor De Scheg”. Er zijn ploegen hulpverleners en deskundigen naar Sauerland gestuurd om de Duitse autoriteiten behulpzaam te zijn. Over een schuldvraag wil de burgemeester niet spreken. De chauffeur reed niet harder dan stapvoets, zegt hij. “Maar zelfs bij die snelheid was een kleine botsing voldoende om de bus in een slip te laten raken.”

De medewerkers van De Scheg, een nieuw complex met een tropisch zwembad, sauna, ijsbaan, vergaderzalen en een aantal squashbanen, waren een dagje aan het langlaufen in Sauerland. Nee, zegt een vrouwelijke medewerkster, zo vaak gingen ze eigenlijk niet samen op pad. “Ze zijn een paar jaar terug met zijn allen aan het wadlopen geweest. In de bus zat voornamelijk personeel van het zwembad, maar er waren ook een paar mensen bij van de ijsbaan”, zegt de ijsmeester. Enkele naaste medewerkers en zijn beste vriend. De ijsmeester kan zijn emoties nauwelijks de baas. Het dagje zou eerst wegens gebrek aan belangstelling helemaal niet doorgaan, zegt hij. Waarom hij niet mee is gegaan? Dat doet er niet meer toe. De naaste medewerkers hebben overigens al gebeld; ze zijn zo goed als ongedeerd. Maar van zijn vriend kreeg de ijsmeester taal noch teken. Hij slikt en zucht diep. “Dat wordt dus wachten en nog eens wachten.”

In de hal van De Scheg staat de burgemeester intussen de pers te woord. Cameraploeg na cameraploeg staat Van Lidth de Jeude te woord en steeds vertelt hij hetzelfde verhaal: de zwaargewonden zijn naar ziekenhuizen in de buurt van Winterberg gebracht, de lichtgewonden zijn teruggekeerd naar het hotel vanwaar de bus vertrok. De burgemeester weet te melden dat inzittenden van een andere bus van de betrokken touringcarmaatschappij, Hanze Tours uit Zwolle, een groep scholieren plus begeleiders van het Zwolse MBO-college t Knooppunt, allemaal ongedeerd zijn. De twee bussen zouden gezamenlijk naar Nederland terugrijden.

In de loop van de nacht keerden de scholieren naar Zwolle terug, waar ze vanochtend aankwamen. Voor de familieleden in Deventer is dat allemaal weinig interessant. Ze wachten op het verlossende telefoontje vanuit Duitsland. Tegen het einde van de avond gaan loopt De Scheg weer leeg, velen zijn gerustgesteld door goed nieuws. De rest blijft vertwijfeld achter en moet tot in de vroege ochtend op uitsluitsel wachten.