'Na de Spelen wil ik deze BH inlijsten'

Na de eerste wedstrijd in deze BH wist ik het meteen: een BH uit duizenden, de beste die ik ooit had gedragen. Het is een heel gewone sport-BH, niets bijzonders eigenlijk, een Hemaatje of een Hunkemöllertje, dat weet ik niet eens meer. Maar hij zit precies goed, niet te los en niet te strak. Met andere BH's ging er altijd van alles mis, maar bij deze is nog nooit iets misgegaan. Alles zit op z'n plaats en alles blijft op z'n plaats. Wanneer je zoals ik vrij grof gebouwd bent, is dat erg belangrijk. Ik heb nou eenmaal geen cuppie dubbel A. Deze BH is inmiddels een jaar of vijf oud en behoorlijk versleten. Maar bij belangrijke wedstrijden draag ik 'm nog altijd. Uit bijgeloof, want je presteert volgens mij zoals je je voelt en in deze BH voel ik me gewoon het besteVorig jaar zomer was er paniek over deze BH. Met de nationale ploeg zaten we ter voorbereiding op het kwalificatietoernooi voor de Spelen in Canada. Daags voor we terugkeerden was ik m'n BH kwijt, mogelijk bij het wassen zoekgeraakt.

Ik in de stress, want dat toernooi in Haarlem kon gewoon niets worden zonder die BH. Hij werd niet gevonden, dus ik zonder dat ding terug. Vlak voor het begin van het kwalificatietoernooi speelden we nog een oefenpotje.

Ik zat in de dug-out en kreeg opeens van iemand een postpakketje toegeworpen. Bleek m'n BH erin te zetten. Nou, iedereen in die dug-out natuurlijk in een coma van het lachen. Maar ik riep: 'Jongens, we gaan naar Atlanta, hoor'.

Dat gaan we dus ook. En op de Spelen draag ik deze BH weer. Voor het laatst denk ik, want dan wil ik 'm inlijsten.