Zeiler De Velde bij Tristan da Cunha

ROTTERDAM, 10 FEBR. Tristan da Cunha is volgens Henk de Velde het meest geïsoleerde bewoonde eiland ter wereld. Vandaag passeert zijn catamaran het stipje op de landkaart, midden op de Atlantische Oceaan, tussen het Zuidamerikaanse en het Afrikaanse continent.

In een faxbericht verhaalt De Velde over de actuele situatie. “Waarschijnlijk krijg ik Tristan da Cunha net niet te zien, maar dat zou ik niet eens erg vinden.” Hij heeft in zijn leven al heel wat mooie eilanden zien liggen. Zijn zoon werd geboren op Paaseiland, zijn reis in 1993 eindigde op Madeira, oefen- tochten leidden regelmatig om Pampus.

De Velde is dit keer op weg naar Kaap de Goede Hoop, de gevreesde rotspartij die hij wellicht ook niet krijgt te zien. De zuidelijke koers die hij in overleg met zijn adviseur Pierre Lasnier heeft uitgekozen, biedt de komende weken meer zicht op ijsbergen dan op de bewoonde wereld. De Fransman Lasnier is een weerrouteerder. Hij kiest de snelste koers uit, rekening houdend met golfstromen en hoge- of lagedrukgebieden. Hoe verder De Velde van de evenaar verwijderd blijft, hoe harder hij in theorie zal varen.

In de praktijk blijken de berekeningen van Lasnier niet altijd te kloppen. De zuidelijke winden waarmee De Velde de laatste dagen te maken heeft, waren niet voorzien. Het gevolg is dat de zeiler meer moet laveren dan voorspeld en daardoor achter raakt op het snelste schema. Bovendien komt hij slaap tekort. Zolang hij voor de wind vaart kan hij af en toe een dutje doen. Bij een kruisrak is daarvoor minder gelegenheid. “Gelukkig waait het hard. Dan is een nacht zonder slaap niet erg. Het schip trilt, de mast schudt. Het scheepje krijgt het goed te verduren.”

Veel wind is van groot belang voor de gemoedsrust van elke solozeiler. Hij heeft minder tijd om te piekeren en krijgt vertrouwen in een goede afloop. Om het record van de Fransman Lamazou te breken, moet De Velde de aarde binnen 109 dagen hebben gerond. Bij zijn vorige twee recordpogingen kreeg zijn schip te maken met materiaalpech. Na een kleine maand varen is de gerenoveerde en tot C1000 omgedoopte catamaran voorlopig gevrijwaard van averij.

Voordat hij zijn reis begon, vertelde De Velde dat hij na een week varen de gelegenheid krijgt aan het thuisfront te denken. Daarvóór is de solozeiler te druk met bijvoorbeeld het goed afstellen van de tuigage. Inmiddels is hij een maand op zee. “Ik denk wel eens aan thuis, aan één mens, zoveel heb je er niet nodig”, faxt De Velde. “Als je niet alleen kunt zijn, weet je ook niet wat vrijheid is. Een mens kan alleen helemaal zichzelf zijn als hij alleen is. En dan zul je zien, dan denkt hij aan een ander, een andere stem, een gezicht, een bos haar, handen, voeten, aan alles van een ander.”