Handen af van de hypotheekaftrek

De PvdA wil af van de aftrek van de hypotheekrente (NRC HANDELSBLAD van 6 februari). De oude discussie of de hypotheekrente aftrekbaar moet blijven, is door de PvdA-Kamerleden Duivesteijn en Van der Ploeg opgerakeld.

Op de argumentatie van beide heren valt het nodige af te dingen. Volgens Duivesteijn en Van der Ploeg werkt de regeling van de huursubsidie niet, en moet mede daarom de schijnbare ongelijkheid tussen de huurder en de eigen-woningbezitter gecorrigeerd worden door ofwel het huurwaardeforfait te verhogen, ofwel de aftrek van hypotheekrente wellicht zelfs af te schaffen. De eigen-woningbezitter wordt 'bovenmatig bevoordeeld', aldus de heren. Dergelijke uitspraken zou ik willen verwijzen naar het makkelijk publiciteitstrekkende uitspraken-hoekje. Kamerleden moeten in de publiciteit komen om hun eigen positie binnen de fractie te kunnen waarborgen en om stemmen te binden.Wordt de eigen-woningbezitter inderdaad bovenmatig bevoordeeld door hun gemiddeld (aldus beide heren) ƒ 5.454 aftrek te gunnen? Dit in tegenstelling tot de gemiddelde subsidie van ƒ 2.016 aan de huurder? Dit is een zeer kortzichtige stelling. De eigen-woningbezitter met een gemiddeld lage hypotheek van ƒ 180.000 betaalt maandelijks ongeveer ƒ 1.200 aan hypotheeklasten. Boven deze woonlasten komen de verzekeringskosten, kosten van onderhoud en zeker ook de stijgende gemeente- en waterschapslasten. Er is geen diepgravend onderzoek nodig om te concluderen dat de gemiddelde eigen-woningbezitter hogere woonlasten heeft dan de gemiddelde huurder. De heren willen de huurders van duurdere woningen (tussen de ƒ 318 en ƒ 1.007 huur per maand) meer laten genieten van de huursubsidie. Het grootste deel van de eigen-woningbezitters verwoont stukken meer dan de duurste huurder van ƒ 1.007 per maand.

Het effect van afschaffing van de hypotheekrente zal zeker ook voelbaar zijn in de bouwsector. Het zal de werkgelegenheid in deze sector alleen maar nadelig beïnvloeden. Dergelijke overwegingen dienen zeker niet uit het oog te worden verloren. Als een subsidieregeling niet werkt moet men deze regeling aanpakken en niet via het fiscale circuit deze niet-werkende subsidieregeling trachten te redden.

Als de uitvoeringsinstanties (in casu de gemeentes) met de door de politiek vastgestelde regelgeving deze subsidiepot niet goed kunnen verdelen, ligt de oorzaak bij de politiek. Een studie naar de toepassing van de huursubsidie is dè aangewezen weg. Van de ƒ 12 miljard aftrek voor de hypotheekrente komt een deel weer direct en indirect terug bij de overheid via de economische activiteiten op de woningmarkt gekoppeld aan de bijbehorende werkgelegenheid, en via nieuwe belastingopbrengsten middels provinciale-, waterschaps- en gemeentelijke heffingen. Ik vind het zeer kwalijk dat politici zich laten verleiden tot het doen van naar mijn mening kortzichtige uitspraken die alleen maar leiden tot onnodige onrust bij de burgers. Het stopzetten van de aftrek van rente ter zake van consumptieve leningen behoort tot dezelfde categorie uitspraken. In deze krant was onlangs ook te lezen dat rapporten op het ministerie van Financiën duidelijk maakten dat de uitvoering van deze voorgestelde maatregel op onoverkomelijke praktische problemen zou stuiten. Het gevolg van het in het openbaar bekendmaken dat de aftrek van rente over consumptieve leningen ter discussie staat, heeft alleen maar tot gevolg gehad dat veel mensen hun hypotheek hebben verhoogd om zodoende hun aftrek te garanderen. Hadden de heren Duivesteijn en Van der Ploeg maar lering getrokken uit deze affaire.

    • Arthur Pleijsier
    • Verbonden aan de Rijksuniversiteit Limburg