Anita Cerquetti

Naar aanleiding van het artikel van Bas Heijne over de zangeres Anita Cerquetti (CS 26-1-1996) veroorloof ik mij, als oude vriendin van haar de volgende kanttekeningen. Het laaiend enthousiasme, de orkanen van applaus na elk 'live' optreden duidelijk hoorbaar op haar platen en cd's logenstraffen de titel van het artikel: De eenzame stem. Cerquetti, die uiterst communicatief is, bracht haar publiek tot extase en genoot daarvan.

Het is onbegrijpelijk, en betreurenswaardig dat platenmaatschappij Decca deze onmogelijke foto koos voor de cd in de prachtige serie 'Grandi Voci', die ook bij het artikel is afgedrukt. Het blijkt duidelijk uit de conclusies die Heijne trekt afgaande op deze foto, dat hij haar nooit heeft ontmoet.

Zijn oordeel over haar is op zijn minst denigrerend.

Anita Cerquetti heeft een symmetrisch gezicht en 'loenst' niet. Ze is zeer groot en imposant, maar heeft met haar expressieve handen en slanke benen geen 'logge gestalte'! De 'onschuld en onevenwichtigheid' die Heijne van haar gezicht afleest slaan nergens op. Het omschrijving 'autistisch' voor de stem van Cerquetti past helemààl niet bij deze grote persoonlijkheid, die nu op elke bijeenkomst vrolijk middelpunt is en als jurylid zeer gewild.

Sinds vele jaren woont de zangeres met haar man Edo, (vroeger een bekende bariton) en haar dochter Daniele in Rome, niet in Florence. En een 'bejaarde' indruk maakt ze allerminst, ze was pas nog in Londen voor een film, waaraan ze meewerkte.