Nog eens Couzy

UIT EEN OOGPUNT VAN public relations was het een misser, gerekend naar de militaire code had het eerder een achttiende-eeuws dan een twintigste-eeuws karakter: luitenant-kolonel Karremans hief het glas met zijn overweldiger, generaal Mladic. Het beeld van de VN'er die zich niet ontzag een glaasje te drinken met een van oorlogsmisdaden verdachte ging de hele wereld over en bevestigde zo de indruk dat de blauwhelmen in Srebrenica het vege lijf hadden gered ten koste van hun beschermelingen, de tienduizenden moslims in die stad.

Dezer dagen werd bekend dat de bevelhebber van de landstrijdkrachten, generaal Couzy, de heer Karremans heeft bevorderd tot kolonel. De minister heeft inmiddels de generaal op die beslissing aangesproken. Met de politieke top van het departement was er van tevoren geen overleg geweest en dat achten de bewindslieden onjuist, laten zij de Kamer weten. Onbekend blijft daarmee of zij zich dan tegen of voor de bevordering zouden hebben uitgesproken. HET IS NIET de eerste keer dat de top van de landmacht moeite heeft met het 'need to know' van de bewindslieden. Volgens de regels viel de benoeming van Karremans in een nieuwe internationale functie daarbuiten. Maar de persoon van Karremans ligt politiek gevoelig sinds onder zo ongelukkige omstandigheden de algemene aandacht op hem is gevestigd. De minister en de staatssecretaris, politiek verantwoordelijk tegenover het parlement, hebben alle gelijk van de wereld ontstemd te zijn. Alleen, hun reactie is nogal bedeesd: het ware beter geweest als van tevoren zou zijn overlegd, schrijven zij. Alsof het gaat om een veelbelovende cadet die niet op het appel is verschenen en een nieuwe kans moet krijgen.

Gezien 's mans recidive was een officiële berisping van Couzy op haar plaats geweest. Waarna deze, de eer aan zichzelve houdend, zijn ontslag had kunnen nemen. Dat Couzy's pensioen een kwestie van maanden is, doet daaraan niets af. Zijn opvolger had dan tenminste geweten waar hij met deze minister aan toe was.