Evolutie en normen (3)

Er staat een slordige fout in het artikel van dr. J.C. Roskam, zeker voor een evolutiebioloog. Roskam stelt dat als een parasiet een gastheer leegvreet, het er alleen toe doet dat hij dit zo efficiënt mogelijk doet en dat de vraag hoeveel pijn en leed hij bij die gastheer veroorzaakt irrelevant is. Het eerste deel van de bewering klopt, het tweede deel niet.

De mate waarin de gastheer ziek gemaakt wordt is in veel gevallen belangrijk voor de verspreiding van de parasiet. In evolutionaire termen wordt het ziekmakend effect in de gastheer virulentie genoemd, de drager van de ziekte is de vector. Is de vector bij voorbeeld een mug, zoals bij de verspreiding van malaria, dan is het handig dat de gastheer heel erg ziek wordt (hoge virulentie), zodat andere muggen die nog geen malaria hebben, de gastheer makkelijk kunnen steken. Is de mens zelf de vector, zoals bij diarree, dan is de virulentie laag, zodat de mens via het verspreiden van de uitwerpselen de parasiet weer mogelijk bij een andere gastheer brengt. Is de vector zoals bij cholera water en de gastheer speelt geen rol in de verspreiding, dan is de virulentie zeer hoog met vaak letale gevolgen voor de gastheer.

Kortom, het is niet irrelevant hoeveel pijn en leed een parasiet bij zijn gastheer veroorzaakt.