Opinie

    • Youp van ’t Hek

In memoriam

Dus de portier doet de deur van het ministerie open en daar hangen ze, op alfabetische volgorde: Brinkman, Gonsalves, Hirsch Ballin, Lubbers, Nordholt, Schmitz, Sorgdrager, Straver, Stoffelen, Van Thijn, Valente, Van der Veen, Wiarda en Wierenga. Schitterende suïcide, een mooi Latijns drama. Gevoelsmensen in hart en nieren, stonden met de rug tegen de muur en ze wisten 't: ze konden niet anders. Na zo'n vernietigend rapport stond hun nog maar één ding te doen. Ruud stelde nog een vluchtroute voor, Valente wilde onderduiken in Zeeland, maar de rest zei dat het om politieke geloofwaardigheid ging en toen hebben ze de knoop doorgehakt. Gonsalves is het touw gaan kopen, Winnie heeft ze op lengte geknipt, de oude padvinder Nordholt heeft veertien platte knopen gelegd en Wiarda heeft ze aan het balkonnetje bevestigd. Het is triest, maar wel principieel. Hoe ze hangen? Aan de overloop. De vraag is: zijn ze allemaal tegelijk gesprongen of een voor een? Ik zie Lubbers niet voor Brinkman gaan en zeker niet andersom. Ik denk dat Hirsch heeft afgeteld. Gewoon tien-negen-acht-zeven-zes ..... en toen hup. Mooie afscheidsbrief. Een saamhorige spijtbetuiging, excuus aan alles wat nu verslaafd in de goot ligt, een oprecht sorry aan de bewoners van de Rotterdamse wijk Spangen en het uitdrukkelijke verzoek of ze met zijn allen in één graf mogen. Ruud en Elco willen alleen zo ver mogelijk uit elkaar liggen. Woensdag worden ze begraven en het wordt een prachtige happening. Veertien eikenhouten kisten op een rij. Of misschien gaan ze wel in een container? Eerlijk gezegd willen ze dat liever, maar het is erg moeilijk om een lege container te vinden. De Haarlemse hoofdcommissaris heeft dat klusje op zich genomen. Het wordt een mooie dienst met een dominee, een pastoor en wat losse flodders die een praatje houden. Van Traa spreekt op zijn eigen zachte, begrijpende toon dat dit toch ook niet de bedoeling was, maar dat hij het wel waardeert en Van Randwijck stamelt wat woorden van diepe dankbaarheid. De hele dienst wordt muzikaal ondersteund door de politiekapel onder leiding van Van Vondel, die in zijn vrije tijd een verwoed amateur-musicus is. Langendoen zingt het Wilhelmus.

Natuurlijk komt het live op de buis. Over de rechten wordt nog gestreden tussen de NOS, de Holland Media Groep en Arcade. Het schijnt dat Arcade volledig in handen is van de drugsmafia en dat de Hakkelaar persoonlijk het commentaar wil verzorgen bij de reportage. Charles Z. heeft aangeboden om de lijkwagen te rijden. De roddelfotografen sidderen nu al van genot. Veertien snikkende families, druipend van de tranen aan de rand van een enorme kuil. Wat zal dat een mooie plaatjes opleveren.

Het is eigenlijk nog nooit voorgekomen dat er aan zo'n massale zelfmoord politiek blunderen ten grondslag ligt. Er gaat wel eens een Brit in jarretelles onder een brug over de Theems hangen en er wordt wel eens een mafioos Italiaans kamerlid in de Tiber gevonden, maar dat veertien politici van verschillende pluimage zich in één keer van kant maken is nog nooit gebeurd. Maar dit is dan ook meer dan blunderen. Ze hebben verdoezeld, verzwegen, gejokt, geruzied, getekend, geen leiding gegeven, van alles doorgelaten en vooral heel veel vergeten. Wie heeft er wel eens een wespennest in een beerput gezien? Inderdaad, ze konden niet anders. Meer dan de helft van ons volk wil dat er koppen rollen, maar zo drastisch was ook niet nodig geweest. Is het een klap voor de Nederlandse politiek? Nee, eerlijk is eerlijk: het lucht enorm op. En als ze zichzelf niet van het leven hadden beroofd dan had ik zo hard vanaf de publieke tribune op ze staan schelden dat ze zich binnen twee weken vrijwillig hadden laten opnemen in psychiatrisch ziekenhuis Vogelenzang. Het is een triest einde van veertien uiterst consequente politici. Mogen zij rusten in vrede.

    • Youp van ’t Hek