IJstransplantatie

Zoals iedereen wel weet, vergadert God een keer in de week met zijn naaste adviseurs over de toestand in de wereld. God doet dat op een wolk, want zijn naaste adviseurs zijn engelen. Verzameld in het orgaan dat God de Board of Senior Directors of Corporate Communications and Public Affairs (BSDCCPA) heeft genoemd, rapporteren deze engelen over de belangrijkste ontwikkelingen op aarde.

De rapportages gaan doorgaans over de grote issues, zoals de oorlog in Bosnië, de hongersnood in de Sahel of de vernietiging van de ozonlaag. God luistert dan aandachtig en schrijft af en toe wat in een groot boek. Meestal laat Hij het daarbij, maar een enkele keer grijpt Hij onmiddellijk in, zoals in het geval van... nee, laat ik dat voor mij houden, want voor je het weet ontstaan er weer allerlei misverstanden.

Het is met die goddelijke bijeenkomsten als met de buitenlandse kranten: Nederland wordt er zelden in genoemd. Dat is logisch: in Nederland gebeurt vrijwel nooit iets dat voor het opperwezen urgent genoeg is om er aandacht aan te besteden. De laaste keer dat Nederland in de Board of Senior Directors aan de orde kwam, was tijdens de watersnoodramp van 1953. Daarna heeft God in 1975 nog een keer een grapje gemaakt over de Lockheed-affaire. Nee nee, ik vertel niet welk grapje, want dan ontstaan er weer misverstanden.

Maar nu gebeurde er afgelopen week iets op die wolk dat beslist uniek mag worden genoemd. U denkt misschien dat de IRT-affaire aan de orde kwam, maar eerlijk gezegd is God nauwelijks geïnteresseerd in de avonturen van de Sapman en zijn Haarlemse politiekompanen. Vergeleken met de rapporten die Hij ontvangt over de corruptie in Italië of over de mafia in Rusland, is die hele IRT-affaire slechts peanuts.

Maar nu vroeg God deze week plotseling naar de Elfstedentocht! Of die nog wel doorging?

Omdat de engelen meenden dat deze kwestie geen prioriteit had, duurde het even voordat het rapport van de rayonhoofden op tafel kwam, maar toen antwoordde Gabriël: “Het is nog niet rond, Javeh. Men probeert nu met ijstransplantaties de grootste wakken te dichten.”

Het gezicht van God betrok. “Zei je ijstransplantaties? Hoe moet ik mij dat voorstellen?”

“Zij dumpen grote ijsblokken in het water.”

“Bedoel je dat die Friezen eigenhandig proberen in te grijpen in Mijn conceptie van de Elfstedentocht?”

“Ik vrees het, eeuwige Vader.”

God was duidelijk not amused.

“Ik kan begrijpen”, zei God na lang nadenken, “dat die Friezen dolgraag de Elfstedentocht willen rijden, maar beseffen zij wel welke ethische consequenties er aan die ijstransplantaties vastzitten? Het geloof dat ik naar de aarde heb gestuurd, is altijd uitgegaan van de stelling dat het verwerpelijk is om door middel van technische manipulatie invloed uit te oefenen op de conceptie der dingen. Geen mens mag ingrijpen in het wonder van de bevruchting en de conceptie, dus je vraagt je af waar die Friezen de hybris vandaan halen om met die ijsschotsen te gaan smijten.”

“Ik zou”, zei Gabriël, “toch graag een goed woordje voor de Friezen willen doen. De Elfstedentocht is zeker geen vanzelfsprekendheid. Soms zijn er perioden van vele jaren dat de Friezen, hoezeer zij er ook naar verlangen, Elfstedentochtloos blijven. De oorzaak ligt in verstopte sloten, in meren die niet goed doorstromen of in een te harde wind, die verhindert dat het water gaat bevriezen. In termen van schuld gesproken, zijn dat allemaal zaken waar de Fries weinig aan kan doen. Is het eigenlijk niet bewonderenswaardig dat de Friezen allerlei technieken proberen te ontwikkelen om het ontstaan van de Elfstedentocht een handje te helpen? De Friezen doen er niemand kwaad mee. Het is geen kunstijs, maar ijs dat uit de vaarten komt en gewoon op een andere plaats wordt neergelegd.”

God leek overtuigd door de woorden van Gabriël, maar toen stond de engel Lucifer op. “Allemaal kouwe kak”, zei Lucifer met minachting, “die Friezen moeten worden gestraft. Laat het dooien.” De volgende week weten wij wie er gewonnen heeft: God of Lucifer.

    • Max Pam