Triosynode (1)

Het Samen op Weg-proces van de protestantse kerken wordt vertraagd en gehinderd door de Gereformeerde Bond binnen de Hervormde Kerk en de daaraan gelieerde Confessionele Vereniging (NRC HANDELSBLAD, 27 januari). In het bedrijfsleven spelen bij fusies eenvoudige zaken als geld en macht een rol, naast de vraag van de synergie: wat schieten we ermee op. Bij de fusie van de kerken moet dit aspect op lokaal niveau ook niet onderschat worden, maar de verschillende visies op en ervaring van de geloofsbeleving zijn minder gemakkelijk in kaart te brengen.

Als ik nu weer lees van al die worstelingen, dan denk ik: waarom gaan ze ermee door? De modale Hervormde en Gereformeerde en gelukkig ook de Lutherse, die vinden elkaar wel en hebben gelijke opvattingen over de Heer en Zijn boodschap. Of ze op lokaal niveau altijd en in elke omstandigheid alles met elkaar moeten doen, is de vraag. Dit is veelal een kwestie van gegroeide cultuur. Persoonlijk zou ik als gereformeerde graag de wat meer mystieke en spirituele inbreng van de Lutheranen verwelkomen. In elk geval kan er goed samengewerkt worden op allerlei gebied zonder dat er nu sprake is van een volledige fusie.

Wat me verbaast, is dat de Gereformeerde Bond als een horzel in dit proces blijft zitten. Als ik zo rechtlijnig en dogmatisch zou denken, was ik allang uit de Hervormde Kerk gestapt en met de zegen van de Here voor mezelf begonnen. Wat beweegt hen in die kerk te blijven al die jaren en wat beweegt hen nu mee te doen aan een Samen op Weg-proces? Stap er dan uit en laat de 'gewone' kerken hun gang gaan. Ik zou er ook niet aan moeten denken zulke broeders en zusters die de 'leer' hebben gemonopoliseerd als mijn broeder en zuster te aanvaarden. Al heb ik er wel broederlijke zorg over.

    • Drs. B. van Dorp