Solozeiler De Velde vaart door blauwe vakantiefolder

ROTTERDAM, 30 JAN. Een gemiddelde toerzeiler zou jaloers op hem zijn. Een matige bries, overdag tropische temperaturen, 's nachts een prachtige sterrenhemel. Wedstrijdzeiler Henk de Velde heeft zijn bedenkingen bij de vriendelijke omstandigheden even ten zuiden van de evenaar, in de buurt van de Afrikaanse westkust. Hij wil zo hard mogelijk varen en het solorecord van de Fransman Lamazou verbeteren: 109 dagen en een beetje. Per fax verhaalt hij over zijn ervaringen.

“Om me heen is het prachtig. De zee is ontzettend blauw, de kleur blauw van vakantiefolders. Op de golven staan kleine witkopjes. Het zijn de mooie dagen van de reis. Weg uit het ellendige weer van Europa.”

De zeeman van het eerste uur doet voor de derde keer een recordpoging. Ruim twee weken geleden vertrok De Velde met de catamaran c1000 voor zijn reis om de wereld. Startplaats was Lissabon. Het geplande vertrek vanuit de Bretonse havenstad Brest moest wegens averij aan het roer worden uitgesteld. Twee weken lag De Velde met zijn schip in Lissabon, wachtend op de reparatie, wachtend op gunstige wind. De stromingen heeft een zeiler aardig in de hand, de windkracht en de windrichting maken hem behoorlijk zenuwachtig.

“Hier in de tropen is het overdag snikheet. Weinig wind. Eten doe ik onregelmatig. Slapen nog onregelmatiger.”

Sinds een paar dagen heeft De Velde de doldrums achter de rug. De windstille gebieden rond de evenaar leveren prachtige plaatjes op, compleet met dolfijnen en vliegende vissen. Voor een recordrace vormen de doldrums een hinderlijke onderbreking. De Velde haalde vorige week een gemiddelde snelheid van ongeveer 160 kilometer per etmaal. Inmiddels heeft hij te maken met de zuid-oosten passaatwind die een gemiddelde snelheid van ruim driehonderd kilometer per etmaal oplevert.

“Wil je een antwoord dan zit ik op schema. Elke dag is anders. Nooit is iets hetzelfde. Verlies je hier dan win je daar.”

De catamaran is voorzien van de modernste technologische snufjes. De Velde navigeert met het global position system, gebaseerd op geo-stationaire satellieten in de ruimte. Het stuurwiel is er alleen voor noodsituaties, wanneer de twaalf accu's aan boord de noodzakelijke negen volt spanning niet meer kunnen leveren.

“Ik kan zeuren, ik kan zeiken, ik kan mijn verhaal kwijt en ik kan mijn mond houden”, zei hij vanmorgen in het Algemeen Dagblad.

De Velde heeft vertrouwen in zijn uitrusting en verwacht niet dat hij net als drie jaar geleden met stroomstoornissen te maken krijgt. Hij moest toen niet alleen met de hand sturen, hij bleef ook verstoken van alle informatie vanuit Nederland. De zeiler werd eenzaam aan boord en bleef zijn emoties niet langer de baas. Uiteindelijk kwam zijn schip in aanvaring met een drijvend obstakel in de buurt van het Portugese eiland Madeira. De zwaargewonde De Velde werd door een Russisch vrachtschip naar de vaste wal geloodst.

De reis is ingedeeld in een aantal etappes. Eerst van Europa naar Kaap de Goede Hoop, dan naar Kaap Leeuwin in Australië, dan naar de befaamde Kaap Hoorn. En dan terug naar Lissabon.''

Om te voldoen aan de wedstrijdreglementen moet De Velde eerst richting Brest varen voordat hij koers mag zetten naar de Portugese kust. Het Franse eiland Ouessant dient als noodzakelijk keerpunt in de race rond de wereld. De omleiding maakt het mogelijk dat hij precies dezelfde afstand aflegt als zijn rivaal Lamazou, die Kaap de Goede Hoop zonder problemen passeerde. De Velde hoopt over twee weken het gevreesde obstakel te omzeilen.

“De Goede Hoop, wat een rare naam hè. Eigenlijk moet je hem de Stormkaap noemen. Van kapitein Van der Dekken, weet je wel, van de Vliegende Hollander...”