Bheki Mseleku

Bheki Mseleku: Star Seeding (Verve 529 142-2). Distr. Polygram

Sinds het Drum Festival van '92 toen de Zuidafrikaan Bheki Mseleku zich hier manifesteerde als een breedsprakige McCoy Tyner-volgeling met een opvallende podium-act (met de linkerhand piano spelen, met de rechter tenorsax) is er blijkbaar iets gebeurd. Op Star Seeding, zijn tweede cd voor het label Verve, klinkt hij namelijk minder bewijzerig en als gevolg daarvan stukken rijper en wijzer. Op een enkel vleugje virtuoos vertoon na bewijst Mseleku zich hier vooral als een vaardig componist die met toewijding zijn stukken voorspeelt: uitgewogen en doorzichtig. Daardoor kan het niet ontgaan aan welke (jazz)componisten hij zich spiegelt: vooral Duke Ellington en Thelonious Monk. In het allerfraaiste trio-stuk echter, het statige The Age of the Divine Mother, regeert uitsluitend Bheki Mseleku zelf.

Meer instrumenten bespelen doet hij op deze cd ook, maar nu met behulp van overdubbing zodat ook de rechterhand voor de piano beschikbaar is, wat voor het oor alleen maar winst betekent. Zijn spel op tenorsax is technisch niet groots maar dat wordt goedgemaakt door zijn toon, licht gesluierd en intiem, bijvoorbeeld in het ontspannen Mister Allard. Een vreemde en grappige eend in de bijt is de compositie Mtula Mtwana waarop Mseleku naast de tenorsax sax ook zijn gitaar en stem heeft ingedubt. Waarom deze eend zo naar Peking smaakt wordt helaas niet duidelijk want het inlegvel bevat nauwelijks tekst en in het geheel geen uitleg.

De begeleiders van Mseleku bevestigen op deze cd ruimschoots hun faam. Charlie Haden haalt uit zijn contrabas een soepel ploffend uiterst donkerbruin geluid. Drummer Billy Higgins speelt bescheidener dan ooit, maar ieder tikje is wel raak.

    • Frans van Leeuwen