Trainers

JAN BROUWER DE KONING en ROB VUYK: Nederlandse voetbalnomaden. Nederlandse trainers in buitenlandse dienst

169 blz., geïll., Thomas Rap 1995, ƒ 27,50

Het is maar goed dat de auteurs van Voetbalnomaden. Nederlandse trainers in buitenlandse dienst, Jan Brouwer de Koning ('freelance journalist en auteur') en Rob Vuyk ('freelance journalist en sportgek'), geen grote stilisten zijn en vaak letterlijk opschrijven wat hun gesprekspartners debiteren. Zo wordt duidelijk dat de Duitse trainer Herbert Neumann beter Nederlands spreekt dan menige Nederlandse collega, en zo komen ook de tegenstrijdigheden en de selectieve verontwaardiging van de geïnterviewde trainers mooi aan het licht. Krachtig wordt het eigen straatje schoongeveegd, mogelijke ellende gedeponeerd op de stoep van de voorzitter of een collega-trainer. Zou er een beroepsgroep zijn waar ontslagen werknemers zo weinig fouten maken?

Thijs Libregts bijvoorbeeld, een trainer die zich boos maakt over het feit dat voetballers tegenwoordig alleen aan het grote geld denken. Zelf sloot hij een lucratief contract met het Griekse Olympiakos, met daarin een KNVB-achtige clausule dat hij zich niet negatief over zijn club mocht uiten - nogal dociel overigens voor iemand die zijn mening naar eigen zeggen niet onder stoelen of banken steekt. Maar geld vergoedt veel. Als de voorzitter van Olympiakos zich met de samenstelling van de spelersgroep bemoeit, is Libregts verontwaardigd en wordt vervolgens ontslagen (het causale verband wordt door Libregts zelf gelegd, onder verwijzing naar de clausule). Kort daarop treedt hij bij Feyenoord in dienst als directeur. Het eerste waar Libregts nu verontwaardigd over is? Dat trainer Willem van Hanegem niet wil dat Libregts zich met de spelersgroep van het eerste elftal bemoeit!

Dan is er Rob ('Ik hoef me niet meer te bewijzen') Jacobs, die stelt de top van Nederland te hebben gehaald omdat hij een seizoen trainer van Feyenoord was. Zelf heeft hij nooit een kampioenschap veroverd, maar dat is voor hem geen beletsel de prestaties van collega's wie dat wel is gelukt te bagatelliseren. “Met alle respect voor (Dick) Advocaat, maar wat had die (voordat hij bondscoach werd) nou nog met een club gepresteerd? Met SVV Dordrecht werd hij kampioen. Tsjonge, jonge. Daarmee was mijn schoonvader ook kampioen geworden.” Jacobs traint nu Eindhoven, thans vijftiende in de Eerste Divisie.

Aad de Mos, net ontslagen bij Werder Bremen na elf wedstrijden zonder overwinning en na uitschakeling in het UEFA-toernooi, is evenmin ontevreden over zichzelf. De openingszin: “Het mooiste van het trainerschap vind ik de uitdagingen bij een nieuwe club.” Trots neemt hij zijn staat van dienst door. “Ik heb al met al vijf jaar bij Ajax gewerkt, vier jaar bij Mechelen en drie jaar bij Anderlecht.” Kennelijk is hem de trend in de duur van zijn aanstellingen ontgaan. Bij PSV werd hij tijdens het tweede jaar ontslagen. (“ben belazerd door Arnesen en - voorzitter - Maeyer”) en bij Werder Bremen al in het eerste jaar. Een cijfermatig mooi aflopende reeks.

Voetbalnomaden levert tevens diverse open sollicitaties voor een functie bij Ajax (Als die club belt, zal Jacobs 'erover nadenken') en uitspraken die tot diep nadenken stemmen. De Mos: “Om automatismen te laten ontstaan heb je intelligente spelers nodig.”