Klootjesvolk (3)

Wat moet Cas Wouters zich geweldig voelen nu hij cabaretier Van 't Hek ontmaskerd heeft als iemand die eigenlijk nog wel eens stiekem terugverlangt naar vroegere idealen, naar overgave en naar de tijd dat hij nog in Sinterklaas geloofde.

Hij meent dat Van 't Hek zich daarmee keert tegen 'rationalisering, tegen onttovering of ontmythologisering en tegen bevrijding uit het juk van zowel sociale als psychische autoriteiten'. Daarnaast heeft Wouters het over 'de voorheen haast blinde verbondenheid en identificatie met gezin, geloof, nationaliteit, ras, klasse, sekse en dergelijke.' Dat is, op het koningshuis na, zowat alles waar een mens zich mee verbonden kan voelen.

Ik vrees dat Cas Wouters voornamelijk aantoont dat hij niet snapt dat het relativerende proces, met 'pragmatische en flexibeler uitgangspunten', dat hij toejuicht, voornamelijk een sociaal en cultureel desintegratieproces is, waarvan de gevolgen op zijn zachtst gezegd onduidelijk en mogelijk zelfs desastreus zijn. Hij wekt de indruk nooit heengegroeid te zijn over de anti-autoritaire retoriek van de jaren zeventig en last te hebben van een smeulende haat tegen alles van 'vroeger'.

    • Kees Putman