Klootjesvolk (1)

Interessant, dat verhaal van Cas Wouters (NRC HANDELSBLAD, 20 januari) over de Paul de Leeuw en Youp van 't Hek aanbiddende neo-klootjes-landgenoten. Hun 'bevrijdende lach' om de banaliteiten en smakeloosheden is dus een begrijpelijk symptoom van hun nog steeds niet voltooide culturele revolutie.

Interessant blijft inmiddels wel de vraag waarom juist in onze Nederlandse samenleving de destructief brallende tien procent neo-klootjes-landgenoten die 'de leukste thuis' willen zijn in zo geringe mate weerstand ervaren van de negentig procent schijntolerante landgenoten die daar schoon genoeg van hebben. In de grote landen om ons heen hebben vergelijkbare groeperingen niet zo'n beeldbepalende positie. Daar wordt de eigen cultuur niet - zoals bij ons - door wansmakige commerciële Angelsaksische tv-produkten overstemd en door cultuurloze multicultuurdwepers verminkt. Hebben wij er met onze weg-met-ons (media)subsidies eigenlijk niet zelf voor gezorgd dat in ons land een totaal vertekend beeld is ontstaan van het palet van de sociale en culturele idealen dat in onze samenleving wel degelijk bestaat?

    • J.M.G. Withagen