Floor van Keulen

Link, The Contemporary Art Company, Smidswater 15, Den Haag. Di. t/m zo. 11-17 uur.

De ruime, Haagse galerie Link laat weer eens zien wat voor een schilderachtige duizendpoot Floor van Keulen (Amsterdam, 1951) is. Meteen bij de ingang al valt de kunstenaar met de deur in huis: op een complete wand strijden stripscènes, wolkendekken, architectuur, dieren en zeepbellen om de aandacht. De blik van de toeschouwer rept zich van de ene vogel naar de volgende Suske. De schilder zelf moet ook ogen tekort komen wanneer hij om zich heen kijkt. Maar gelukkig blijft er genoeg wit over om de fragmenten niet in een turbulentie van verf en tekens te laten wegzinken.

Ook elders hangen schilderingen van flink formaat. Ze zijn rijk getint, nogal divers in thematiek en titelloos. Een van die gouaches, in roze uitgevoerd, zou door een diepte-effect wel eens een intieme kashba kunnen voorstellen. Op de nogal transparante schildering die daarnaast hangt, duikt een fantoom op dat sterke gelijkenis vertoond met een eend. Soms vloeit de gouache-verf als op een aquarel in mistige vlakken over het blad, zoals bij die groteske eend. Andere keren is op grote schilderingen van circa 3 bij 2 meter veel duidelijker de tekenhand van Van Keulen te ontdekken, die met een grove kwast in zwarte verf de ene na de andere visuele associatie grafisch aan elkaar rijgt.

Vooral die laatste doeken laten zich, althans in detail, ergens wel terugvinden in de kleine boekjes waarin Van Keulen al zo'n jaar of twintig minutieus met inkt en potlood allerhande schetsjes maakt. In een eveneens tentoongestelde serie van die schetsbladen, waarin mixed media-juweeltjes voorkomen, maar ook niemandallerige vingeroefeningen - blijkt opnieuw die ruime belangstelling voor stripfiguren. Met een fijn pennetje stelt hij in een verticale en horizonale lijntjes bijvoorbeeld twee figuren samen. Elders doet een roetzwart tafereel even denken aan een briljant tekenaar als Masereel.

Een enkel blad, zoals het hier afgedrukte, summier ingekleurde portret, ontstijgt het vrijblijvende experiment. Dit portret is niet peinzend en zoekend neergezet; het is een krachtig, uitgesproken beeld, dat door de omlijsting van die vreemde, sierlijke handen, dwingt tot kijken. Jammer, dat Van Keulen niet vaker meer uitgesproken is, zoals ook in het ruige bruin-witte doek dat naar de strakke vormen van de Afrikaanse beeldhouwkunst verwijst. De Amsterdamse Italiaander galleries stelt een etage hoger bij Link nog enkele uitzonderlijke etnografische sculpturen tentoon, zoals een beschilderd masker met een enorme kalkoenenkam, afkomstig van de Songye-stam uit Zaire.

    • Marianne Vermeijden