Op het snijpunt van film en nieuwe media

ROTTERDAM, 25 JAN. Was het International Film Festival Rotterdam al een van de eerste evenementen die zich op Internet presenteerde (dit jaar met dagelijkse on-line-interviews met festivalgasten in cyberspace om 12.00 en 16.00u), dit jaar is een heel onderdeel van het festival gewijd aan de 'Exploding Cinema'. In het Nighttowncomplex worden vanaf morgenavond elke dag lezingen, presentaties, proefsessies en voorstellingen georganiseerd in het kader van de onvermijdelijke wisselwerking tussen film en nieuwe media.

In Wim Wenders' film Until the End of the World werd een apparaat uitgevonden, waarmee het mogelijk was dromen te registreren; binnen de kortste keren was elke gebruiker verslaafd aan de 'play-back' van zijn eigen hersenactiviteit. In de in het kader van 'Exploding Cinema' vertoonde film Strange Days van Kathryn Bigelow is 'play-back' ook de inzet van het thrillerplot: Ralph Fiennes is een handelaar in illegaal opgenomen schijfjes 'virtual reality', afdeling 'snuff'. Door een soort van haarnetje op te zetten herbeleeft de klant, met inbegrip van alle zintuigen en de adrenalinestoot, wat louche leveranciers opgenomen hebben: een vrouwelijk orgasme of een verkrachting, een bankoverval, een vrije val, het moment vlak voor de dood.

Volgens de profeten van de nieuwe media - Emile Fallaux kondigde aan in het kader van 'Exploding Cinema' woorden als 'mogelijkheden' te schuwen en alleen te willen laten zien wat er al is - staat de film, in synergie met computer, CD-technologie, 'virtual reality' en pretparkindustrie op de drempel van een nieuw stadium. De 'thinkies' zullen dan de filmbeleving net zo revolutionaliseren als bijna zeventig jaar geleden de 'talkies'. Een van de eerste 'thinkies', het interactieve spel Lurker, wordt maandagmiddag geïntroduceerd door Glorianna Davenport van het Massachusetts Institute for Technology (MIT).

Tot de andere activiteiten van 'Exploding Cinema' behoren een demonstratie van 'Hot Java' (een nieuwe programmeertaal voor Internet), een lezing over de rol van acteurs in het digitale tijdperk, een symposium over interactief drama, een vergelijking tussen de film en de CD-ROM van Johnny Mnemonic, een openbaar potje Doom tussen publicisten Francisco van Jole en Marcel Möring en de zogenaamde 'Taschenkino' van Oostenrijker Gustav Deutsch, die in een lus gemonteerde stukjes film van een minuut door bezoekers van zijn voorstelling in een zakprojector aan elkaar laat doorgeven. Interactiviteit bestaat dus ook nog zonder chips.