Geluidsversterking verbeterd; Opmerkelijk hoog muzikaal niveau in Turandot in Ahoy'

Voorstelling: Turandot van G. Puccini door Opera in Ahoy' en Württembergische Philharmonie o.l.v. Roberto Paternostro m.m.v. o.a. Francesca Patanè, Wolfgang Schmidt, Fiamma Izzo d'Amico en Nicola Ghiuselev. Decor en kostuums: Bernard Arnould; regie: Bernard Broca. Gezien: 24/1 Ahoy' Rotterdam. Herhalingen: 25, 26, 27, 28, 30/1 (wisselende bezettingen).

Na de Amsterdamse échecs van de Aida in de Rai en de Italiaanse Opera in de Westergasfabriek beschikt de Rotterdamse Ahoy' weer over het monopolie van grootschalige opera voor een breed publiek. Na Nabucco, Cavalleria rusticana/I pagliacci en Carmen is er nu voor de vierde keer, met Puccini's Turandot, een megavoorstelling op artistiek hoog niveau, tevens een onderdeel van de viering van het 25-jarig bestaan van Ahoy' in Rotterdam-Zuid. De vocale bezettingen variëren, maar de cast die gisteren bij de zeer succesvolle première in de drie hoofdrollen aantrad was zeker van sterniveau met de hoogst opmerkelijke sopraan Francesca Patanè in de titelrol.

Het enige nadeel van Opera in Ahoy' is dat er slechts éénmaal per jaar een serie voorstellingen is - voor alle speeldata zijn trouwens nog kaarten verkrijgbaar. Voor het overige is de Ahoy', met deze keer tribunes aan drie zijden van het speelvlak, een publieksaccomodatie met perfecte zichtlijnen.

Op het gebied van de geluidsversterking wordt het ideaal nu meer dan vroeger benaderd. Solisten, koor en orkest zijn niet alleen uitstekend hoorbaar, maar produceren ook een volume dat authentiek-theatrale kwaliteit heeft. De climaxen en finales maken de hier zo vereiste overweldigende indruk. Tussendoor klinken tal van nuances in het fraai zingende Ahoy'-koor en de uitstekende Württembergische Philharmonie, die eerder met dirigent Paternostro al een respectabele cd-opname maakten van deze Turandot.

De enscenering van het duo Arnould en Broca, die hier eerder Carmen brachten, is er een in de Ahoy'-traditie: een mengeling van rijk gekostumeerd naturalisme, helder conceptualisme en aansprekende symboliek. Het sprookjesverhaal over de ijselijke Chinese prinses die al talloze huwelijkskandidaten heeft doen executeren, wordt hier in vaak prachtige beelden verteld op een soort 'Plein van de Hemelse Vrede' voor het Keizerlijk paleis.

Maar dat plein is tevens een grafveld: tientallen replica's van de befaamde Chinese terracotta-krijgers verbeelden de gesneefde jongelingen, die dongen naar Turandot. Daarboven, tussen Chinese lantaarns, zweeft een platform dat afkomstig lijkt uit de Efteling, en overzicht biedt over het rijk aan de ministers Ping, Pang en Pong.

Muzikaal valt er veel te genieten in deze voorstelling van een briljante en meeslepende Puccini-opera die vier nummers telt die 'standards' zijn geworden. Fiamma Izzo d'Amico zingt in Signore, ascolto een prachtige, en in Tu che di gel sei cinta aangrijpende Liù. Wolfgang Schmidt is een Calaf met - zeker op de cd-opname - een bijzonder rijke en warme lyriek, die in Nessun dorma indrukwekkend verglijdt naar de stralen en met pure kracht gezongen slotfrase.

Alleen al de geweldig gezongen titelrol van Francesca Patanè, die afwisselt met Sophia Larson, rechtvaardigt de voorstelling. Patanè bezit eigenlijk twee stemmen: één met een vervaarlijk donker, Callas-achtig timbre en één met een ijselijk doordringende hoogte. Haar interpretatie van In questa reggia en van de rol als geheel, heeft eveneens een dubbel karakter: men hoort bovenal hoezeer ze is geëmotioneerd over het leed dat ooit haar voorgangster was aangedaan en hoe ze dat omzet in wraak, voordat ze uiteindelijk ontdooit.