Brigitte Kaandorp op haar best

Voorstelling: En vliegwerk, door Brigitte Kaandorp. Muziek: Dick Kuijs, Evert Woud en Mark Eshuis. Regie: Bert Klunder. Gezien: 24/1 in Cultureel Centrum, Amstelveen. Tournee t/m 19/5. Inl. 030-2313416.

Het lijkt warempel wel een gelikte show die Brigitte Kaandorp onder de titel En vliegwerk opvoert. Symfonische rock van een vaardig trio muzikanten, een dot theaterrook en de sonore stem van Cor Galis begeleiden haar opkomst, een fikse popsong (Everything's gonna be alright tonight) is het eerste nummer, een kort glamour-jurkje vormt haar eerste kledij en in een stevig aangezette annonce verklaart ze wat de voorstelling van vanavond inhoudt: “handige tips om te leven”.

Tot in haar voorlaatste programma (Kunst geheten) scharrelde Brigitte Kaandorp over het toneel als een komisch warhoofd vol zotte fantasieën en malle liedjes, met een enigszins plompe tred en een voortdurende neiging tot schouderophalen over zoveel onzin. Van die vorige keer herinner ik me onder meer een liedje over hoe makkelijk het is een liedje te maken. Het kon natuurlijk niet anders of achter dat theaterpersonage ging een wonderlijk raffinement schuil, maar ze wist dat te verbergen achter een fabelachtige gimmick.

Maar nu is ze naar eigen zeggen “boven de dertig” en ze speelt een ode aan het huiselijk geluk met man en kind, die aan het slot behendig in balans wordt gebracht door een verzenuwd verhaal over de overlast die zo'n kleine peuter zijn moeder kan bezorgen. In gehaaide conférences, op haar onnavolgbare, quasi- geïmproviseerde keuveltoon, gaat het over een gelukzalig bestaan met “suffe, truttige dingen”: bouillon trekken op zaterdagochtend, gourmetten, de dagtrips van de NS en de Libelle met haar gratis bewaarboekjes. Ze dolt met een hangmat en een waslijn, speelt een aardig mopje viool en houdt een hilarisch referaat over de verzorging van de baby. En naast de carnavaleske liedjes, waarin ze altijd al uitblonk, zingt ze nu ook een paar chansons van hoog niveau, zoals een innig tevreden liedje over haar grote liefde (“Het is niet met vuurwerk en violen...”) en een gaaf sfeerbeeld van een grijze februaridag langs de snelweg naar het noorden.

En vliegwerk is een overladen voorstelling, maar het is er een waarin Brigitte Kaandorp beter en veelzijdiger is dan ooit. Het gescharrel, het schouderophalen en het net-doen-alsof-het-allemaal-niks-is zijn verdwenen. Het is, kortom, het beste programma dat ze tot dusver heeft gemaakt.

    • Henk van Gelder