Misverstand uit de harem

Concert: Vrouwenorkest Pareltjes van de Harem uit Istanboel.

Gehoord: 21/1 Stadsschouwburg Amsterdam. Verder: 23/1 Doelen, Rotterdam, 26/1 Migranten Centrum Gent, 27/1 C.C. Berchem (B)

28/1 RASA, Utrecht.

'Muziek en dans uit de Harem van de Sultan', waaraan denk je dan als onwetende Hollander? Aan een erotisch geladen sfeer natuurlijk met van alles een beetje teveel, van luxe tapijten tot suikerzoete dranken.

En niet te vergeten veel po√ętische teksten die uitsluitend gewagen van brandende liefde. Dit alles ter verhulling van het enige wat in zo'n 'hunkerbunker' werkelijk telt: wie deze keer de bijslaap mag genieten van de immer hitsige vorst.

Een totaal verkeerde voorstelling van zaken, volgens de Pareltjes uit de harem van Istanboel, die zondag in de Amsterdamse Stadschouwburg kwamen laten zien en horen hoe het er destijds werkelijk aan toe ging.

Heel anders dan in onze perverse verbeelding. De snarenspeelsters beroeren zonder competitiedrift vredig hun snaren, de drie zangeressen doen geen moeite elkaar te overtreffen. Dat alle liedjes eenstemmig zijn is geen verrassing, dat hoort bij traditonele Turkse muziek. Wat wel opvallend is, is dat de Parels het ook verder zoeken in veel van hetzelfde. De liedjes zijn allemaal matig van tempo en ook qua volume zijn er nauwelijks verschillen.

Van tijd tot tijd wordt er een dansje gedaan, en ook daar luidt het wachtwoord 'eerlijk eenvoudig'. Van wellust of wulpsheid valt niets te bespeuren. Het geheel doet denken aan de muziekclub van een meisjeskostschool die, op zijn paasbest aangekleed, de jaarlijkse ouderdag naar haar hoogtepunt mag tillen.

Als de sultan van Istanboel genoot van voorstellingen als deze, dan was hij in elk geval geen polygame bok, zoals het westerse stereotype van een harembaas wil. Maar eerder een kruising van een eunuch en een luie baby, gek op muziek om bij in te kunnen slapen. In zijn eentje wel te verstaan.