Meer dan mooi zingen

Voorstelling: Nee, nee en nog eens nee!, door Lenette van Dongen. Gezien: 22/1 in de Stadsschouwburg, Utrecht. Tournee t/m 31/5. Inl. 071-5133985.

In haar eerste solovoorstelling leek Lenette van Dongen vooral te willen laten zien wat ze allemaal kan - en aangezien dat veel is, was haar reputatie in het cabaretcircuit snel gevestigd. In haar tweede programma heeft ze die auditie-achtige aanpak niet meer nodig; ze kan bij voorbaat rekenen op een groot publiek dat haar talenten erkent en bereid is te luisteren. Het gevolg is zichtbaar: de voorstelling, onder de nogal clichématig strijdbare titel Nee, nee en nog eens nee!, maakt een aanzienlijk evenwichtiger indruk dan de eerste en straalt veel meer zelfvertrouwen uit.

Lenette van Dongen kan, net als veel andere cabaretvrouwen, mooi zingen. Maar ze heeft, als weinig anderen, óók ruim voldoende flair voor hardhandige conférences die lach op lach oogsten. Haar succes schuilt vooral in de herkenbaarheid van huiselijke perikelen, die ze met schaamteloze overacting opblaast tot groteske proporties. En zo krijgen zelfs de meest afgesleten onderwerpen (angst voor de weegschaal, niks-om-aan-te-trekken, ingewikkelde standjes in een seks-handleiding) nieuwe kracht.

Daarbij heeft ze een fraaie cirkelredenering gecomponeerd, die de avond gaaf omspant en ook ruimte biedt voor introspectieve teksten en een reeks ingetogen liedjes. Martijn Breebaart haalt uit twee toetsenborden de bijpassende klanken; de piano speelt de melodie en de electronica levert de stemmige onderstroom en de vele geluidseffecten.

Lenette van Dongen speelt haar nieuwe voorstelling deels in een kooi-achtige metaalconstructie, die niet alleen veel te maken heeft met haar stelling dat vrouwen hun gevangenschap vaak vrijwillig ondergaan, maar die ook geknipt is voor haar katachtige beweeglijkheid. En als ze aan het slot van haar optreden op het bovenste plateau staat, is dat een passende finale.