Nul op het rekest bij sollicitaties

HOOFDDORP, 22 JAN. Dolf Polders heeft zijn vrije zondag gebruikt om zijn vaste uitgaven eens op een rijtje te zetten. Om te zien waar hij straks kan schrappen. Straks, als het doek voor Fokker gevallen is. Want hoe onwezenlijk de ondergang van zijn bedrijf hem ook voorkomt, hij wil realistisch zijn, wennen aan het idee dat er een leven komt ná Fokker.

Polders (40), medewerker van het programmabureau van de vliegtuigbouwer en lid van de ondernemingsraad namens de bedrijfsledengroep CNV, is niet van plan lijdzaam ten onder te gaan. Daarom ook heeft hij meegelopen in de demonstratie in Den Haag, voor het eerst in zijn leven. De sfeer was hem eigenlijk wat te lijdzaam, hij had best meer woede willen zien. Maar de aanwezigheid van oud-werknemers en de spontane deelname van mensen die niets met Fokker van doen hebben, hebben hem goed gedaan. Pas na afloop, in de kroeg, hadden de mannen van de ondernemingsraad hun tranen de vrije loop gelaten.

De afgelopen weken heeft hij voorzichtig geprobeerd collega's te waarschuwen voor het naderende einde. Met wisselend succes. Velen wilden er nog niet aan, in een enkel geval kreeg hij zelfs ruzie. Hebben bonden en ondernemingsraad wellicht te lang optimistische en bemoedigende geluiden laten horen, waardoor de klap nu extra hard aankomt, vraagt Polders zich af.

Als de lijdensweg van Fokker straks voorbij is, gaat hij zich bij zoveel mogelijk uitzendbureaus inschrijven. Alles zal hij aanpakken, een baan voor een week, voor een maand, zolang het maar meer betaalt dan een uitkering. De reacties op de sollicitatiebrieven die hij het afgelopen jaar verstuurde waren weinig bemoedigend. Steeds kreeg hij nul op het rekest: te oud. Hoe groot zijn kansen via een uitzendbureau zijn weet hij niet. In de regio zijn nóg vijfhonderd Fokker-werknemers op zoek naar werk.