Jools Holland's rock 'n' roll is opruiend en ouderwets

Concert: Jools Holland and the Rhythm and Blues Orchestra. Gehoord: 21/1 LVC Leiden.

'The Rhythm and Blues Orchestra' klinkt naar grandeur. Orkestleden in smoking die verlichte trappen afdalen, plaatsnemen achter lessenaars en zachtjes deinend hun partijen spelen. Niets is minder waar. Het Rhythm and Blues Orchestra van Jools Holland is een morsige groep muzikanten die half uit het zicht van het publiek, maar spontaan en schetterend hun nummers staat uit te voeren.

De Engelsman Jools Holland is bekend in verschillende hoedanigheden; als pianist van de groep Squeeze, als de man achter de klaterende piano-solo in Uncertain Smile van The The, als presentator van het BBC-muziekprogramma The Late Show en als de interviewer in de zes uur durende documentaire over The Beatles. Ondanks deze veelzijdigheid was het toch opmerkelijk dat het optreden van zijn band, gisteravond in het LVC in Leiden, zo'n jong publiek trok.

De muziek van het Rhythm and Blues Orchestra, waar Holland sinds 1982 mee optreedt, is geheel trouw aan de muzikale opvattingen uit de jaren '50 en '60. Zoals ook op de live-cd van de groep is te horen, speelt het gezelschap opruiende rock 'n' roll als Jerry Lee Lewis en rhythm and blues in de traditie van Dr.John, de held uit New Orleans - met een bonkende linkerhand van Holland, en een klaterende rechter. Het repertoire is grotendeels geschreven door Holland, al speelt de groep live ook een aantal covers zoals I Got A Woman van Ray Charles, en Jerry Lee Lewis' Great Balls of Fire.

Op het kleine podium van het LVC stonden de vijf blazers tegenover Hollands piano opgesteld, de bassist en gitarist bleven min of meer uit het zicht en de organist stond in het donker. Holland was de charmante orkestleider die de nummers aan elkaar praat en de toetsen geen moment onberoerd laat. Al is zijn zangstem dun en zonder al te veel expressie, wat vooral opviel toen de organist, broer Christopher, aan de piano kwam en met warm geluid enkele songs zong.

Let The Good Times Roll was een van de nummers die Christopher op zich nam, en dat was meteen het adagium van de avond: met prachtig schonkig trombonespel van oudgediende Rico Rodriguez, roffelende quatre mains van de gebroeders Holland en een organist die met zijn vuisten speelt.

    • Hester Carvalho