Gedragscode Shell

De gedragscode die Shell wil voor actiegroeperingen zou onder meer moeten beogen dat deze groeperingen de publieke opinie niet met onjuiste informatie voeden en zich niet aan strafbare feiten schuldig maken (NRC Handelsblad, 6 januari.

Ik denk dat de oplossing van Shell onhaalbaar is, omdat de eventuele onjuistheid van informatie altijd op verschillende wijzen gebracht en op ontelbare wijzen geïnterpreteerd kan worden. Indien een meningsverschil tussen een actiegroepering en een onderneming over de (on)juistheid van bepaalde informatie gaat, lijkt mij een andere oplossing wenselijk.

Deze kan zijn om de juistheid van de gebruikte informatie te laten verifiëren door een gezamenlijk onderzoeksteam, bestaande uit een deskundige van Greenpeace, een deskundige van Shell en een onafhankelijk deskundige. Met het door zo'n team opgestelde rapport kan vervolgens door beide partijen de publieke opinie worden bespeeld. Het voordeel is dat de discussie in de publieke opinie dan gaat over concrete informatie waar de beide partijen het over eens zijn en die 'ongekleurd' is. De toeschouwer kan zo op juiste gronden zijn standpunt innemen.

Het tweede deel van het voorstel van Shell omvat een gedragscode om de wet niet te overtreden. Dit lijkt mij enigszins overbodig omdat naar mijn mening zo'n soort regeling reeds in Nederland van kracht is. Deze uit 1886 stammende regeling is niet alleen van toepassing op actiegroeperingen maar op een ieder die zich in Nederland aan enig strafbaar feit schuldig maakt. Deze, bij Shell kennelijk onbekende, regeling, veelal aangehaald met de term 'Wetboek van Strafrecht', heeft bovendien hogere rechtskracht dan zo'n gedragscode.

    • A.R.E. Schram