Wapenleveranties (1)

De uitspraak van minister Pronk over een wapenleverantie van Hollandse Signaal Apparaten naar Indonesië riep een voorspelbare reactie op (NRC Handelsblad, 6 januari). De minister wil met zijn uitspraken een debat uitlokken over de wapenleveranties. Meteen beginnen over het moralistische karakter van zijn uitspraken staat een degelijk debat in de weg.

Pronk staat met de voorzichtige kritiek dat een leverantie aan Indonesië “eigenlijk niet zou moeten gebeuren” niet alleen. België besloot vorig jaar 'voorlopig' geen nieuwe vergunningen voor wapenleveranties aan Indonesië te verstrekken. Een standpunt dat ook Zweden en Finland innemen. Italië heeft al in 1993 een wapenboycot naar Indonesië ingesteld en tenslotte heeft het Europees Parlement in 1994 een resolutie aangenomen die er bij de lidstaten 'op aandringt om alle militaire hulp en wapenverkopen aan Indonesië te stoppen.'

Het leveren van wapens aan landen in spanningsgebieden en het leveren van wapens die gebruikt kunnen worden voor de onderdrukking van de eigen bevolking zijn volgens de Nederlandse richtlijnen wapenuitvoer niet toegestaan. Criteria waaraan Indonesië niet lijkt te voldoen. De discussie in Nederland moet zich niet beperken tot kritiek op minister Pronk. De situatie in Indonesië en de internationale kritiek hierop rechtvaardigen een dergelijk debat.

    • Martin Broek