Tweetalig

Als tweetalig opgeleide, in het Fries en het Nederlands, sympathiseer ik met Kees le Pairs bevlogen pleidooi het niveau van het vwo-onderwijs hier in Nederland weer wat op te vijzelen door meer aandacht te besteden aan het taalonderwijs. Le Pairs verwachting dat dit te realiseren is door tweetalig onderwijs op het vwo te introduceren, kan ik echter niet delen. Dit kent tweeërlei redenen. Ten eerste is de teloorgang van 'ons voortreffelijke vwo' naar Le Pairs zeggen te wijten aan de invoering van de Mammoetwet.

Gegeven dat dat een feit is en gegeven de datum waarop de Mammoetwet van kracht werd, kan het niet zonder meer worden aangenomen dat er nog een competent kader aanwezig is, dat in staat mag worden geacht 'gemotiveerde leerlingen' te 'selecteren'. Immers de naweeën van de Mammoetwet op vwo-niveau doen zich ook gelden op universitair niveau, tenzij daar een deus ex machina werkzaam is dat alle hiaten die er in kennis gevallen zijn, plotsklaps weer op miraculeuze wijze op- en aanvult.

Voorts plaats ik een kritische kanttekening bij Le Pairs woorden: “Het mag verbazing wekken dat een notoire bèta, als ik, zware taaleisen voorop stelt.” Deze passage werkt misleidend. Wiskunde of logica is net zoals het Frans, of Swahili, of het Nederlands, een taal met alle sociale implicaties op het gebied van communicatie en eisen die er aan beschrijvingen worden gesteld vandien. Weliswaar vormen zij een formele taal, maar toch gewoon een taal zoals alle andere. Juist bij iemand als Le Pair die zo hoog opgeeft van de pracht van het oude, analytische taalonderwijs, bevreemdt het mij dat hij zoiets over het hoofd ziet