De Twee Vrouwen

Opeens stonden zij daar, Mazarine en Anne Pingeot, op het pleintje van Jarnac. Een laatste moment van nationaal afscheid van de overleden president. De Franse driekleur waait even van de kist, een militair saluut, stilte. Op één rij staan de twee gezinnen van François Mitterrand. De regisseur heeft zijn werk voltooid.

De foto van de begrafenis-dag was Mazarine, de natuurlijke dochter van de president, met haar teder troostende moeder. Niet de groten der aarde in de Notre Dame. Niet de weduwe. Frankrijk reageert onverstoorbaar. 91 Procent van de 'Génération Mitterrand' (degenen die 18+ waren toen hij in 1981 werd gekozen) vindt het een goede zaak dat de echtgenote en de andere vrouw, zijn twee zoons (van Danielle) en zijn dochter daar stonden.

Zo vanzelfsprekend was dat niet. 's Morgens, bij het verzamelen in Mitterrands Parijse kantoor, waar hij was overleden, probeerden de camera's nog van Mazarine en Anne weg te komen. Toen de kist naar buiten werd gedragen, waren zij visueel niet meer te vermijden. De commentaarstemmen zochten een uitweg: zij noemden mevrouw Danielle Mitterrand, haar zoons en 'enkele naasten'.

Op het militaire vliegveld bij Parijs wonnen de feiten opnieuw. In het transportvliegtuig dat de kist naar Mitterrands geboortestreek vloog, waren de drie kinderen, Jean-Christophe, Gilbert en Mazarine de enige familie-passagiers. De Twee Vrouwen stapten in een ander privé-vliegtuig. De laatste wil ontrolde zich voor het oog van de wereld.

Het was de eerste dag van het publieke leven van Anne Pingeot. Toen Paris Match in november 1994 voor het eerst foto's van Mitterrand met zijn dochter publiceerde, bleef haar moeder buiten beeld. De Franse pers sprak schande van die inbreuk in het privé-leven van het staatshoofd. Journalisten en politici wisten wel dat hij een vrouwenliefhebber was, zoals zijn voorgangers en zijn opvolger, maar het feit dat Mitterrand een tweede gezin zou hebben gehuisvest in een staatsappartement, gaf geen aanleiding tot journalistieke actie.

Nu hij, in een laatste majestueus gebaar de cirkels van zijn leven bijeen heeft gebracht, verbaast Frankrijk zich over de opwinding in de buitenlandse pers. Fransen houden van liefde en van een goed verhaal, bij voorkeur geheim. Aan die eisen voldoet Mitterrand nog steeds.