Op de Australian Open is het Seles tegen de rest

MELBOURNE, 17 JAN. De machtige service van Schultz-McCarthy heeft in Australië meer schade aangericht dan Big Brenda zich bewust is. Het wapen van Schultz zou wel eens de belangrijkste oorzaak kunnen zijn als Monica Seles er dit jaar niet in slaagt de Open Australische tenniskampioenschappen te winnen.

“Mijn blessure is ontstaan in de wedstrijd tegen Brenda”, vertelde Seles vandaag na haar overwinning in de tweede ronde. “Ik moest me steeds ver uitstrekken om bij haar service in de buurt te komen.” Afgelopen zaterdag, na de halve-finalewedstrijd tegen Schultz bij een toernooi in Sydney, kreeg Seles in de gaten dat ze bij het retourneren een spier in haar lies had gescheurd. “Het doet veel pijn en het is een onhandige blessure, want ik voel het iedere keer als ik mijn heupen draai. Maar ik zal me er doorheen moeten slaan. Voordat ik opgeef, moet het nog heel wat erger worden.”

Bij de mannen wordt het eerste grand-slamtoernooi van het jaar geafficheerd als het volgende hoofdstuk in de Amerikaanse tweestrijd tussen Pete Sampras en Andre Agassi. Bij de vrouwen is het de 22-jarige Monica Seles tegen de rest van het veld.

Veel tegenstand heeft Seles in de eerste twee ronden op Flinders Park nog niet gekregen. Ze stond gisteren drie games af tegen de Amerikaanse Lee (6-3, 6-0), vandaag slechts twee games tegen Katarina Studenikova uit Slowakije (6-1, 6-1). “Het leek wel alsof ze er geen zin in had”, zei Seles, verbaasd over de behulpzaamheid van haar opponente. “Speelden we een goede rally, dan sloeg ze daarna een dubbele fout.”

Bij afwezigheid van Steffi Graf, die onlangs is geopereerd aan haar voet, lijkt voorlopig niemand in staat om Seles te weerhouden van haar vierde titel in Melbourne - als haar lies het tenminste houdt. Ze speelt vrijdag tegen de Française Julie Halard. In theorie treft Seles volgende week de Kroatische Iva Majoli in de kwartfinale, Aranxta Sanchez-Vicario in de halve finale en Conchita Martinez of Mary Pierce in de finale.

Seles werd voor een periode van twee jaar uitgeschakeld door een messteek van een toeschouwer in Hamburg. Sinds haar terugkeer in augustus vorig jaar zijn haar resultaten echter net zo indrukwekkend als voor haar gedwongen pauze. Ze won zonder een set te verliezen een toernooi in Montreal waar ze haar comeback maakte en haalde de finale op de US Open, waarin ze verloor van Graf.

Tijdens de US Open kreeg Seles last van een knieblessure, die haar dwong een paar weken volledige rust te nemen. Omdat ze vervolgens haar enkel verstuikte en met een mysterieuze virusziekte in het ziekenhuis belandde, speelde ze de rest van 1995 niet meer. “Ik was tot de jaarwisseling niet zeker dat ik op tijd fit zou zijn voor de reis naar Australië. Er zitten nog resten van het virus in mijn bloed, maar mijn algemene conditie is vrijwel honderd procent.”

Bij een 'gewoon' toernooi in Sydney bereidde Seles zich voor op het grand-slamtoernooi in Melbourne. Ze won zaterdag van Schultz-McCarthy en zondag in een spannende finale van de Amerikaanse Lindsay Davenport. Door dat succes is Seles in Australië inmiddels 27 wedstrijden ongeslagen. Ze kwam in 1991, 1992 en 1993 en won drie keer. “Het is heerlijk om hier weer terug te zijn”, vertelde Seles in accentloos Amerikaans. “Ik heb zulke heerlijke herinneringen aan deze baan. Het is een puur genot om op dit centre-court te spelen. Ik houd van deze baan, van beide kanten, van alle hoekjes.”

Seles wilde vandaag geen vergelijkingen maken tussen haar spel uit '91-'93 en dat van nu. “Ik weet niet of ik beter ben geworden, ik heb nog nooit naar een videoband van vroeger gekeken. Ik hoop en ik denk van wel. Vroeger speelde ik passiever en voorzichtiger. Ik was toen waarschijnlijk toch meer bezig met het verdedigen van een voorsprong.”

Waar ze nog problemen mee heeft sinds haar terugkeer, gaf ze gisteren toe, is het vasthouden van haar concentratie. “Drie jaar geleden hoorde ik niets als er iemand wat riep vanaf de tribune. Vandaag liet ik me afleidden. In zo'n makkelijke wedstrijd als vandaag moet ik mezelf echt dwingen om voortdurend op mijn tenen te blijven lopen, anders zou het spelverloop zich nog kunnen keren.”

Haar belangrijkste zorg in de wedstrijd tegen Studenikova was echter de gescheurde spier in haar lies. “Het hielp niet dat ik twee dagen achter elkaar moest spelen.” Seles wordt, door een eigen fysiotherapeute, twee keer per dag behandeld aan haar lies. “Heel lang, een paar uur”, vertelde ze. Toch zal de handicap haar er niet van weerhouden door te spelen. “Ik heb al eens een grand-slamtoernooi gespeeld met een virus, met wat kleinere blessures. In New York bij de US Open had ik last van mijn knie, maar nog niet met zo iets vervelends als dit. Zondag, tegen Lindsay, dacht ik een paar keer dat ik op moest geven, maar ik hield mezelf voor dat ik het af kon maken. En dat kon ik. Soms moet je jezelf dwingen dieper en dieper te graven om er achter te komen waar je grenzen liggen.”