Koken met Hannelore en Helmut

BONN, 17 JAN. Af en toe waarschuwen internationale politieke topfiguren elkaar voor een gevolg dat een goede verstandhouding met kanselier Helmut Kohl kan krijgen. Het gevolg namelijk dat de omstreeks 130 kilo zware staatsman, die gelooft in de waarde van Männerfreundschaften, hen uitnodigt om, liefst thuis in Ludwigshafen-Oggersheim, eens te komen eten.

Een hapje Saumagen bijvoorbeeld (gevulde varkensmaag), een Pfälzer regionale specialiteit, of anders Eisbein. Of Labskaus (een koolgerecht), met voor wie dan nog kan een andere regionale lekkernij als Kerscheplotzer bij wijze van dessert. Van George Bush tot Michail Gorbatsjov, van Felipe Gonzáles, John Major en de fysiek min of meer gelijkwaardige sauna-vriend Boris Jeltsin tot de exquise en kwetsbare gebruiker François Mitterrand - niemand van hen ontsprong de dans bij gelegenheids-traiteur Kohl. Lichtgewichten als Bush, Major en Mitterrand hebben aan zulke culinaire omhelzingen soms dagen maagproblemen overgehouden. Dat zeggen tenminste vele anecdotes waarin de kanselier als een kolossale en onklopbare eter voorkomt. Iemand die bijvoorbeeld, nadat hij bij president Bill Clinton in het Witte Huis gegeten heeft, later 's avonds voor de zekerheid nog even wat pasta gaat nuttigen in een nabijgelegen restaurant. En die al een kwart eeuw jaarlijks met vakantie naar het Oostenrijkse Sankt Gilgen gaat om daar, wandelend en vastend in recreatiekleding voor de grotere maten, weer wat abzuspecken.

Het was gisteren dus een grote dag voor het legioen binnen- en buitenlandse journalisten die wel eens - liefst tijdens de zomerse nieuwsflauwte - een komisch stukje over de calorieën-verslinder Helmut Kohl hebben geschreven. Want gisteren hield zijn vrouw Hannelore een eigen kookboek ten doop - 'Een culinaire reis door Duitsland' - waarin zij 350 lokale en regionale recepten heeft bijeengebracht. De historicus Kohl heeft daaraan korte verhandelingen bijgedragen over de steden en streken waaruit de recepten stammen.

De opbrengst van het boek komt ten goede aan een stichting die de behandeling financiert van mensen die bij ongelukken hersenschade hebben opgelopen, een stichting waarvan mevrouw Kohl voorzitter is. Voor de recepten op papier kwamen had zij zich verstaan met de beroemde Duitse chef-kok Alfons Schuhbeck, die zelf trouwens iets lekkers had gemaakt voor de uitgenodigde journalisten.

Het succes van het Kohlse kookboek lijkt verzekerd. De eerste, uiteraard licht ironische, besprekingen waren vanmorgen al te lezen in Duitse kranten. En ook in, bijvoorbeeld, de Financial Times, die zelfs een hoofdartikel schrijft over de gebeurtenis. En daarin - Britten begrijpen van Duitsers vaak even weinig als omgekeerd - een lijn trekt tussen dat kookboek en de Duitse identiteit. En ook tussen de Massigkeit van de kanselier-veeleter en zijn zelfbewustheid op het internationale toneel.

Zo markeert dat kookboek ook een omslag in de waardering voor de man die nu in zijn dertiende jaar als kanselier is. Vroeger was hij voor velen een onhandige dikkerd uit de Duitse provincie. Nu is hij een indrukwekkende staatsman, die - zoals het Britse blad zuurzoet schrijft - “de belichaming is van een Europa waarin Sauerkraut overleeft”. Lust ge nog een peul, zeggen ze (volgens Wim Sonneveld) in Schin op Geul.