Onderwijsverbetering

Zonder af te willen dingen op het overigens uitstekende artikel van Ursie Lambrechts (NRC Handelsblad, 9 januari), bleef één belangrijke factor onvermeld, namelijk de rol die docenten kunnen spelen in de verbetering van het onderwijs.

Helaas constateer ik de afgelopen jaren een afnemende mogelijkheid om hun vakkennis door te laten klinken in onderwijsverbeteringen. Was voordien de plenaire vergadering van docenten en directie vaak een broedplaats voor goede ideeën over hoe het onderwijs op school gestalte moest krijgen, sinds de invoering van de medezeggenschapsraden zijn plenaire vergaderingen vaak verworden tot momenten van vrijblijvende en vaak eenzijdige uitwisseling van informatie tussen schoolleiding en docenten.

Ik durf te stellen dat nog steeds het overgrote deel van de docenten aan de middelbare scholen hart heeft voor het onderwijs. Als zij echter nog langer uitsluitend aan de zijlijn van het onderwijsveld mogen meedoen, dan zou die betrokkenheid wel eens snel kunnen afnemen. Ik ben ervan overtuigd dat het Nederlandse onderwijs nog steeds goed functioneert dankzij de persoonlijke betrokkenheid van veel docenten bij het onderwijs en ondanks de niet aflatende stroom van soms zinnige maar soms ook onzinnige ideeën vanuit Zoetermeer/Den Haag. Nù, maar ook nog over 10 jaar, vindt het leeuwedeel van het onderwijs plaats in het klaslokaal, tussen docent en leerling. De kwaliteit van het onderwijs krijgt dáár gestalte. Commitment van docenten is daarbij een eerste vereiste.

    • Rob de Vos