Door HANS AARSMAN

Wat een avond om voor de eerste keer in actie te komen. Dat belooft wat. Ik moest zo vaak ingrijpen om de spanning er een beetje in te houden, dat ik de tel ben kwijtgeraakt. Van Loen is weer terug op de velden. Er moet iets in hem zijn geknakt. Hij maakte de bewegingen van iemand die voetbalt, maar hij deed alsof. Zoals sommigen over hun studieboeken gebogen zitten, en doen alsof ze huiswerk maken. Van Loen maaide een tegenstander neer die hem de bal afpakte, hij schold een scheidsrechter uit die een gele kaart ophield. Hij trok een verbeten kop en gaf een voorzet. Hij maakte misbaar wanneer het niet lukte. Maar thuis oefent hij voor de spiegel, ik weet het zeker. Ik trap er niet meer in.

Daarna was het voetbal even op. Er volgde iets van paardenrennen, veldfietsen, of schaatsen op natuurijs. Was me nooit geleerd dat verscheidenheid een biologische noodzaak is, dan zou ik voorstellen om alle snelheidssporten af te schaffen, op één na: Formule I. Als het dan toch moet, dan maar zo snel en glamoreus mogelijk. Weg van dat goedbedoelde zwoegen.

Doorgeschakeld naar Startrek, waar de bemanning van het ruimteschip weer de wekelijkse competitie Serieuze Gezichten Trekken aan het afwerken was. Niet echt opwindend, de kapitein heeft de zuinigste mond, hij wint altijd. Als ze de kapitein een grotere mond gaven, zou dat de competitie niet spannender maken? Een paar flinke lippen schieten eerder in een glimlach, ook al is het niet de bedoeling. Konden de andere bemanningsleden eens winnen. Dat kwam allemaal bij me op naar aanleiding van een voetbalbericht. Er zijn plannen in de maak om de doelmonden groter te maken. De palen verder uit elkaar, de lat hoger. Meer doelpunten, meer opwinding voor het publiek. Ik heb mijn bedenkingen. Sinds het een gewoonte begint te worden om al naar de champagne te grijpen als de loodgieter eindelijk beloofd heeft langs te komen, begint het drankje haar aantrekkingskracht te verliezen. Wat is er spannender dan die ene keer champagne, met oudejaar? Wat is er spannender dan één zoen, één doelpunt? Die frustratie van tweeënvijftig wedstrijden ongeslagen blijven, drie keer tegen de paal schieten en toch de boot in gaan door één van richting veranderd schot.