Zen-Boeddhisme (1)

Als jarenlang praktizerend Zen-boeddhist was ik erg ingenomen met het feit dat NRC Handelsblad op 4 januari een artikel wijdde aan het Zen-Boeddhisme.

Hoewel ik weet dat het natuurlijk onmogelijk is om in één artikel een omvattend beeld te geven van wat Zen is, teken ik toch bezwaar aan tegen de strekking ervan. Er zit namelijk een gevaar in besloten: het wekt bij de lezer, die niet is ingewijd in Zen, de suggestie dat Zen tot doel heeft de produktiviteit van de manager te verhogen of de concentratie te verbeteren. Natuurlijk heeft Zen tot doel de produktiviteit van de manager te verhogen of de concentratie te verbeteren.

Natuurlijk heeft de Zen positieve effecten op de beoefenaars ervan, voor sommigen juist de motivatie om zich met Zen bezig te houden, maar het is niet de reden dat het reeds vijftien eeuwen lang door overdracht van generatie op generatie levend is gehouden. Anders dan in het artikel wordt beweerd, is Zen wel degelijk een religie in de zin dat het een spirituele praktijk is die, om het kortweg te zeggen, inzicht kan geven in een hogere waarheid. Juist dat aspect heeft de patriarchen van Zen zo geboeid.