Verlichte zit

In haar bespreking van de Encyclopedie van het Paard schrijft Lucette ter Borg (boekenbijlage, 6 januari) nooit geweten te hebben dat de Italiaan (en cavalerie-ritmeester) Federico Caprilli de uitvinder van de verlichte zit is. Hij introduceerde haar in 1890 en is sinds 1907 als de Italiaanse Stijl bekend. De ritmeester publiceerde zijn denkbeelden in: Principi di Equitazione di Campagna, in 1901.

“Hoe hebben ruiters al die eeuwen daarvoor in hemelsnaam de ren-galop en het springconcours kunnen volhouden al klevend op de rug van het paard?” aldus Ter Borg. Echter, niet de ruiter maar het paard had beklaagd moeten worden. Het was immers het arme dier dat in zijn bewegingsvrijheid werd belemmerd. De ruiter balanceerde veelal achteroverleunend in het zadel, één hand aan het zadel en de vrije hand zwaaiend om het evenwicht te bewaren. In Engeland heet dit 'hailing for a cab'.

De arme (jacht)paarden, in de negentiende eeuw veelal volbloeds vanwege de grote snelheid die zij konden ontwikkelen, werden 'Craners', kraanvogels genoemd. Een sporting gentleman had in de negentiende eeuw de beschikking over een stal met vijf tot twaalf jachtpaarden, 'hunters', waarvan hij op de vossenjacht er een aantal wisselde. Als hij in het jachtveld botbreuken opliep, hoorde dit bij de sport.

    • Simon Fuks