Opinie

    • Youp van ’t Hek

Mitterrand

Mazarine Pingeot, de 21-jarige buitenechtelijke dochter van Mitterrand is door de dood van haar vader wereldnieuws geworden. Goed idee van François om de beide gezinnen bij zijn begrafenis in Jarnac bij elkaar te brengen. Ook een beetje laf om de dames pas na je dood met elkaar te confronteren. Of zal hij tijdens zijn leven ook al een keer een lekker kerstdinertje voor zijn Anne en Daniëlle gekookt hebben? Ik weet het niet. Ik denk dat veel mannen en vrouwen bij de begrafenis van Mitterrand hebben nagedacht over hun eigen buitenechtelijke geliefde. Wil je je scharreltje op je crematie? En zo ja: wil je hem of haar anoniem of echt pontificaal achter de kist? Zelf ben ik er nog niet uit, maar ik denk dat ik mijn buitenechtelijke speeltje vraag of ze in de lange rij van condolerenden wil plaatsnemen, mijn vrouw zacht op beide wangen wil kussen en sterkte wil wensen met dit verschrikkelijke verlies. Het geeft zo'n gedoe als ze naast mijn vrouw gaat staan en ook scheve ogen bij een aantal andere bijslaapjes. Waarom zij wel?

Mijn vriendinnetje kiest zelf voor de anonimiteit. Zij wil na mijn dood zachtjes huilen op de achterste rij van de aula. Zij zit dan gewoon naast haar man, die van niets weet. En na mijn dood wil zij mij iedere dinsdagmiddag op Zorgvlied komen opzoeken. Dinsdagmiddag is namelijk al jaren het moment waarop wij samenkomen op een geheime plek in de stad. Ik heb hiervoor speciaal een eenvoudig gemeubileerd appartement gehuurd. We hebben daar niet veel. Een koffiezetapparaat, een beetje wijn, altijd een fles champagne koud (bijgeloof!) en een daverend groot bed. Ik ga daar altijd òf lopend òf per taxi heen en voor haar maakt dat minder uit. Niemand kent haar. Ja, ik ken haar. Als geen ander. Niemand van mijn vrienden weet dat zij bestaat. Zelfs met mijn beste vriend heb ik nooit over haar gesproken. En ook zij heeft nooit over mij gepraat. Met niemand. En dat maakt ons geheim zo heerlijk. In het begin voelden we ons verschrikkelijk schuldig en het is dan ook al een paar keer een tijdje uit geweest, maar dat hielden we geen van beiden vol. We zijn verslaafd. Niet alleen aan elkaar, maar vooral aan het geheime. Het schitterende verbond van ons tweeën. In het begin struinden we zowel dure als hele goedkope hotelletjes af, maar het is zo ordinair om een kamer na twee uur te verlaten. Vandaar die etage die we nu hebben. Veel buitenechtelijke geliefdes hopen diep in hun hart dat het op een dag uitkomt, zodat de kogel door de kerk is en zij samen verder kunnen, maar wij willen dat niet. Wij willen absoluut niet samen verder. Wij hebben elkaar voor erbij en zullen onze liefde voor elkander tegen iedereen altijd ontkennen. Mijn vrouw heeft een paar maal gevraagd of er iemand anders is en zonder blikken of blozen antwoord ik dan ontkennend. Dat leer je heel goed. Ik kan zelfs tegen mijn vriendinnetje heel goed liegen. Want ook binnen onze relatie schaats ik heel soms even scheef, maar dat is dan weer het verbond met mijzelf en dat andere meisje. Die liefdes zijn echter altijd van korte duur. Ik ga er overigens vanuit dat mijn vriendinnetje over haar escapades ook weer zwijgt. Zo wil ik niks van mijn vrouw haar avonturen weten. Het zou zelfs kunnen dat zij allang weet wat ik elke dinsdagmiddag doe en dat zij zelfs weet waar en met wie. En dat dat voor haar een hele mooie gelegenheid is om op dat moment ook een afspraak te maken met haar minnaar. Misschien is dat wel de man van mijn vriendinnetje. Jaren geleden heeft hij zijn vrouw vier dinsdagmiddagen gevolgd, daaruit zijn conclusies getrokken en heeft hij mijn vrouw ingelicht. Diezelfde middag zijn zij hun relatie gestart. Alleen een veel betere dan die van mij en zijn vrouw. Eerst uit wraak en nu is het echte passie. Heel veel mensen die dit stukje lezen herkennen hun eigen situatie en vragen zich af of ik het bovenstaande heb verzonnen of dat het echt waar is. Zelfs mijn eigen vrouw schrikt van dit stukje. Misschien rent ze wel naar boven om haar vriend te bellen om te zeggen dat ik alles door heb. Of vraagt ze mij verbolgen of het waar is wat ik schrijf. Ik zal ontkennen. Dat heb ik mijn vriendinnetje beloofd. Ingewikkeld.

    • Youp van ’t Hek