Energiebeleid

In het artikel 'Paars energiebeleid is futloos' (NRC Handelsblad,8 januari) moraliseert Theo Westerwoudt over de energienota van minister Wijers en de politieke beloften van diens partij D66. Zijn mars langs de feiten leidt in het artikel echter tot vooral klassiek Nederlandse oplossingen.

Als Nederland dan het voorbeeld aan de wereld moet geven, dan hadden de genoemde feiten toch tot de conclusie kunnen leiden dat het economisch model van de groei-economie moet worden verlaten? En dat we de energie-intensieve industrieën als Shell, Hoogovens, Akzo en DSM moeten dwingen tot inkrimpen? Dat Schiphol en de Rotterdamse haven in de toekomst kleiner moeten worden in plaats van groter?

Als de NRC Handelsbladlezer wordt geacht zijn oordeel niet kant-en-klaar uit de krant te lezen, dan zijn vooral zakelijke feiten en wetenschappelijke analyses nodig waarop hij/zij een eigen mening kan baseren. Dan kan mogelijk blijken dat het menselijk lichaam bij het werk minder energie gebruikt dan menige robot of personal computer. Misschien komt dan een 'nieuwe' gasvonst niet te lang voor de verkiezingen in een ander daglicht te staan. Wellicht kan zelfs worden aangetoond dat de politiek in Nederland weinig invloed heeft op de ontwikkeling van economie en industrie en kunnen politici tot enige bescheidenheid in hun beloftes worden opgeroepen. Alleen onderzoek, feitenen betrouwbare informatievoorziening kunnen uiteindelijk de moralisten en fanaten bezweren en (markt-)ideologen beteugelen.

    • Frits van Krevelen