Vrijdag 12; Bontmutsen

Museum Boymans-van Beuningen in Rotterdam kan in het algemeen rekenen op veel bezoek. Nu zijn het de 'Schatten' van tsaar Peter de Grote die een groot publiek trekken, maar ook zonder de tsaar komen er, vooral in het weekeinde, veel bezoekers. Want het museum biedt niet alleen een snel en afwisselend tentoonstellingsprogramma, maar naar voorbeeld van Amerikaanse en Britse musea ook een uitgebreide winkel vol boeken, design en frutsels. Het museum vaart daar wel bij. Het kan dankzij de 'merchandising' bij vele eigen tentoonstellingen een rijk geïllustreerde catalogus afleveren en wie weet wat het museum zich intern nog meer dankzij deze eigen inkomsten kan permitteren. Als straks in navolging van de rijksmusea ook de gemeentelijke musea meer verzelfstandigen, heeft de 'giftshop' van Boymans in elk geval een voorsprong in professionele know-how.

Hoe prijzenswaardig het ook is dat musea inventief zoeken naar verhoging van hun eigen inkomsten, bij de huidige schatten uit het Kremlin maakt Boymans het wel heel erg bont. Men is nog niet goed en wel binnen of een enorm assortiment aan matroesjka's, lakwerk, bontmutsen, serviesgoed, miniaturen en andere toeristische souvenirs die het armetierige straatbeeld van Sint Petersburg plegen op fleuren, staan strategisch als een Bijenkorf-stunt opgesteld. Er is geen ontkomen aan. Als er later in het Tsaar Peter-Jaar nog een achttal tentoonstellingen elders in het land opengaan, valt er geen centimeter Russisch houtsnijwerk meer af te zetten.

Maar daar blijft het niet bij. Voor een kop koffie kan men in het museumcafé voorlopig niet langer terecht. Er is alleen een Russisch buffet te bestellen, aldus een dame in folkloristisch kostuum die vorige week nog niet met een balalaika was uitgerust. In een aparte, 'roken-verboden'-museumzaal, na betaling van ƒ 12,50 toegang, kan men bij een zelfbedieningsbuffet zijn dorst lessen.

Jammer, dat het Russisch staatscircus geen acte de présence kan geven op de binnenplaats van het museum. Waarom klinkt 'Nathalie' van Gilbert Bécaud niet in de hal, zodat er wat kozakkendansjes ten beste kunnen worden gegeven. En is er gedacht aan een orthodox kerkkoor? Dan pas zouden we ons echt in een Russisch pretpark kunnen wanen. Dat opzichtige schattenwerk van strijdbijlen, geweerkolven en tafelgroot zilverwerk bekijken we thuis wel in de catalogus: Sluit de zalen, we zijn in zaken!

    • Marianne Vermeijden