De twee monden

In Eerste Exloërmond

Daar woonde een hond

Hij was sterk en gezond

Z'n haren waren blond

En zijn aangezicht was rond;

Zo was de eerste Exloërhond.

In Tweede Exloërmond

Ook daar woonde een hond

Die geen gekheid verstond

En al wat heilig was schond;

Ja hij maakte het bont

En had pijn aan z'n kont.

In Derde Exloërmond

Daar zie je geen hond;

Er zijn maar twee Exloërmonden

Voor derde Exloërhonden

Ontbreken alle gronden

En is dus alle hoop verzwonden.

    • Rudy Kousbroek