Bonden bakkeleien over FNV-akkoord bij ING; Hamaker: ING niet houden aan onmogelijke

De FNV Dienstenbond heeft met ING Groep een voorlopig akkoord bereikt over een sociaal plan voor reorganisaties in Nederland. Daarbij krijgt ING de ruimte om werknemers te ontslaan. De andere bonden zijn hierover woedend. FNV-onderhandelaar Dick Hamaker (3700 leden bij ING) hekelt hun gebrek aan realiteitszin, Unie-bestuurder Erna van de Rijdt (3500 ING-leden) verwijt de FNV-bond kiezersbedrog.

De beslissing van de FNV Dienstenbond om vorig jaar op eigen houtje met ING Groep verder te onderhandelen over een sociaal plan heeft bij de andere bonden kwaad bloed gezet. Waarom hebben jullie toch die stap genomen?

ING had ons laten weten dat - wanneer het overleg met de vakbonden niets opleverde - ze verder zou onderhandelen met de ondernemingsraad. Als bonden hadden we in dat geval bij het hele proces van reorganisaties buitenspel gestaan. Alleen bij grote operaties zouden we dan nog mogen meepraten. Dat vonden wij onverantwoordelijk, tegenover onze eigen leden en tegenover de 30.000 werknemers bij ING.

Jullie zijn akkoord gegaan met het verzoek van ING om overtollige werknemers te kunnen ontslaan. Ook ABN Amro zou die mogelijkheid graag in het sociaal plan opnemen. Bij die bank hebben jullie je echter - met succes - tot het uiterste verzet tegen deze wens. Hoe valt dat te rijmen met jullie opstelling bij ING?

Dat zijn totaal verschillende zaken. Bij ABN Amro loopt al een sociaal plan met baangaranties. Dat wilde de bank gaan openbreken. Daar hebben we ons met succes tegen verzet. Bij ING Groep heeft de mogelijkheid van gedwongen ontslag altijd bestaan - met instemming van de andere bonden overigens. Het grote verschil met de oude regeling is dat ING daarin de mogelijkheid had om zowel collectief als individueel gedwongen ontslag op te leggen. Nu hebben we afgesproken dat er tot het jaar 2000 geen collectieve ontslagen zullen vallen.

Collectief ontslag is nu dus uitgesloten, maar ING mag individuele werknemers na een jaar op straat zetten. Voor die mensen is het uiteindelijke effect toch hetzelfde?

Nee, absoluut niet. In dit sociaal plan is een heel pakket aan maatregelen en instrumenten afgesproken. ING moet duidelijk kunnen aantonen dat alle mogelijkheden, zoals herplaatsing of omscholing, zijn geprobeerd, voordat de werkgever zelfs maar aan gedwongen ontslag kan gaan denken. Op die manier dwingen we ING een anticiperend personeelsbeleid te voeren in plaats van te wachten tot een overvloed aan niet-inzetbare werknemers ontstaat. We begrijpen wel dat ook voor ING op een bepaald moment alle mogelijkheden zijn uitgeput. Je kunt de werkgevers niet aan het onmogelijke houden. Ook de andere bonden geven dat aan de onderhandelingstafel trouwens toe, hoor. Alleen zijn wij zo eerlijk om het zwart op wit te zetten.

Vorig jaar slaagden de vakbonden er gezamenlijk in een CAO-akkoord af te sluiten met een 36-urige werkweek. Straks zit je als FNV-onderhandelaar weer aan tafel met de andere vakbonden: bijvoorbeeld bij Rabobank, waar jullie ook een nieuw sociaal plan moeten afsluiten. Is er nu nog wel één front te maken?

Ja hoor, de verhoudingen zijn nog steeds prima. We zijn allemaal prima in staat die zaken te scheiden. Bovendien verschilt de situatie per bank. Je moet kijken welk sociaal plan hoort bij een bepaalde organisatie. ING hoeft niet maatgevend te zijn voor ABN Amro of Rabo. Nu hebben we het alleen gedaan, bij de Rabobank zitten we er gewoon weer met elkaar. En als het nodig is, sluiten de rijen zich vanzelf.

    • Marcella Breedeveld