Bremen ontslaat trainer; Loslippigheid in café wordt De Mos fataal

ROTTERDAM, 10 JAN. Aad de Mos hoefde zich gistermiddag bij Werder Bremen op de eerste werkdag in het nieuwe jaar niet meer in zijn trainingspak te hijsen. Bij aankomst in het Weserstadion kreeg de 48-jarige Hagenaar na een uitvoerig beraad in het kantoortje van manager Willi Lemke te horen dat hij op staande voet was ontslagen. Het bestuur van de club die vorig seizoen nog onder Otto Rehhagel als tweede eindigde en nu een vijftiende positie inneemt in de Bundesliga, is lange tijd in de bres gesprongen voor De Mos. Maar na elf wedstrijden zonder overwinningen en uitschakeling in het UEFA-Cuptoernooi was dat uitstel van executie.

Ruim een maand voor de hervatting van de competitie durfde het bestuur van Werder geen risico's meer te nemen. “Het was een zware beslissing, maar we moesten iets doen”, zei voorzitter Dr. Franz Böhmer gisteren. Tot een opvolger is gevonden, neemt assistent-trainer Karl-Heinz Kamp, die in de periode '70-'84 liefst 351 wedstrijden speelde voor Werder, de honneurs waar. Volgende week, als zijn zaakwaarnemer Ger Lagendijk is teruggekeerd van Barbados, hoopt De Mos tot een financieel vergelijk te komen over een afkoopsom. Naar verluidt zou hij net als bij PSV een clausule van een miljoen gulden in zijn verbintenis hebben laten opnemen als Bremen in een vroeg stadium van hem af wilde. De Mos was bij Werder vastgelegd tot 30 juni 1997. Volgens de Duitse media zou hij anderhalf miljoen gulden per jaar verdienen.

De tijd zal moeten leren of De Mos met zijn loslippigheid tegenover een aantal Belgische journalisten z'n eigen ontslag in scene heeft gezet. De uitspraak “Met Werder Bremen wordt het nooit wat”, die ondermeer stond vermeld in De Standaard, werd overgenomen door Der Spiegel en zorgde vervolgens voor de nodige commotie in het Duitse voetbal. De Mos zou onder het genot van een biertje op 5 december na Bremen-PSV in Jimmy's Bar zich hebben laten ontvallen, dat hij zich diep ongelukkig voelde bij Werder en dat hij zo snel mogelijk weer bij een echte club wilde werken. Dat bleek eigenlijk ook uit het feit dat hij rondom de uitschakeling in het UEFA-Cuptoernooi openlijk durfde te praten over een noodgedwongen vertrek. Volgens het voetbalblad Der Kicker zou De Mos al enige tijd een aanbod op zak hebben van een Belgische topclub. De Mos ontkende vooralsnog de uitspraken tegen de journalisten te hebben gedaan en schakelde de Hamburgse topadvocaat Prinz in om gerechtelijke stappen te ondernemen tegen Der Spiegel, dat in Rudy Nuyens van Het laatste Nieuws echter een getuige had. Gisteren kon de oefenmeester tegenover het Werder-bestuur dan ook niet aannemelijk maken dat hij onjuist is geciteerd. Dat was voor het college van dr Böhmert de druppel.

De Mos is bij Werder stuk gelopen op de erfenis van Otto Rehhagel, de huidige oefenmeester van Bayern die onafscheidelijk leek met de club tussen 1981 en 1995. Rehhagels aanpak in Bremen had zelfs een naam: Ottokratie. De Mos ging niet voorzichtig te werk. De Duitse media schreven over 'Die Wende an der Weser' (de omwenteling aan de Weser). De Mos vond echter dat Werder aan vernieuwing toe was en paste niet alleen nieuwe spelers in, maar veranderde ook het spelsysteem. Achterin liet hij de defensie niet meer met een libero spelen, maar met vier verdedigers op één lijn. Daarnaast ontnam hij Dietmar Beiersdorfer zijn aanvoerdersband, wijzigde hij de trainingstijden en ruilde hij de duurloopjes van Rehhagel in voor baloefeningen. De spelers begrepen weinig van De Mos' aanpak.

De voortdurende positiewisselingen in het elftal deden een beetje denken aan zijn periode bij PSV. De Hagenaar had kort voor de confrontatie met PSV een aanvaring met Mario Basler maar hij lag ook overhoop met minder recalcitrante spelers.

Het vernieuwde elftal van Werder ontbeerde een herkenbare spelstijl. De Mos heeft steeds aangedrongen op de aankoop van een spits. Nadat het aantrekken van de Kroaat Suker mislukte stond diens landgenoot Nenad Pralija van Hajduk Split op zijn verlanglijstje. Tot een transfer kwam het niet. Wel werd de 30-jarige Bruno Labbadia van FC Köln ingelijfd.

Het bestuur van Werder Bremen heeft De Mos lange tijd de hand boven het hoofd gehouden omdat met het vertrek van de Nederlander ook een nieuw beleid overboord werd gegooid. De Mos werd naar Bremen gehaald omdat hij een fraai CV kon overleggen. Na een indrukwekkend sollicitatiegesprek, waarin de Haagse bluf niet achterwege bleef, kon hij een nieuwe topclub aan zijn erelijst toevoegen. Na Ajax, KV Mechelen, Anderlecht en PSV dus ook Werder Bremen. De Mos heeft altijd het principe gehuldigd dat hij liever een jaar of wat werkloos blijft dan bij een Turkse of een Mexicaanse voetbalclub te tekenen, zoals Leo Beenhakker. Ondertussen begint hij toch steeds meer een brokkenpiloot op het hoogste niveau te worden. Bij Ajax, Anderlecht en PSV kreeg hij ook al voortijdig zijn congé. In dienst van KV Mechelen maakte hij de meeste indruk door de Belgische provincieclub naar de Europa Cup II en de Belgische titel te loodsen.

Bij Werder Bremen maakte Aad de Mos op de eerste dag onder tropische temperaturen zijn entree in een geheel witte outfit. Gisteren kon hij na 193 dagen in het zwart weer vertrekken. “Het contract met De Mos berustte vanaf het begin op een misverstand”, aldus Bild vanochtend. “De Werder-familie ontdoet zich van het zwarte schaap”, kopte Suddeutsche Zeitung.