Bebop en zo

Dick de Graaf: Sailing (Challenge CHR 70024). Baritone Explosion! (Timeless SJP 431). Distr. Munich

Dick de Graaf was de eerste winnaar van de Challenge Award: een door deze jonge Nederlandse firma betaalde opnamesessie. Het resultaat is de kwintet-cd Sailing waarop dexe saxofonist meer dan anders recht voor zijn raap speelt, en uitsluitend op tenor. Ook zijn maatje in de frontlijn, de Britse trompettist Gerard Presencer, komt prettig ongeremd voor de dag, bijvoorbeeld in Black Nile van Wayne Shorter en de titelcompositie van Dick de Graaf. Andere weldoortimmerde stukken van eigen hand zijn het latin-getinte Ouagaduogou en de bezonken ballad Nedley, waarschijnlijk een ode aan de in '89 overleden componist/trompettist Nedly Elstak, die zelf ook wat slordig met zijn voornaam omsprong.

Op Baritone Explosion!, met een café-optreden voor het Tros-radioprogramma Sesjun, draait het vooral om standards die iedereen zonder moeite mee kan hummen. Dat laatste zal soms noodgedwongen overgaan in lallen omdat Nick Brignola en Ronnie Cuber hun uiterste best doen de glazen van 'Nick Vollebregt's' op de bar te laten dansen. Baritonsaxofoons zijn grote instrumenten en in de handen van deze twee Amerikanen waren het op de derde maart van vorig jaar ware hoornen des overvloeds. Wie bij zijn bebop-maal niet maalt om een nootje teveel, zal deze cd met genoegen verorberen. Met dank aan het trio van pianist Rein de Graaff die voor de duizendste keer Night in Tunesia speelt, zonder dat het hem merkbaar verveelt.

    • Frans van Leeuwen