Wereldhaven

Nederland slibt dicht, zo ook de Haven van Rotterdam. Het is daarom begrijpelijk dat de gemeente zijn economische belangen verdedigt en een pleidooi houdt voor een betere infrastructuur rond Rotterdam.

Blijkens het artikel 'Rotterdamse havenlobby slaat alarm over infrastructuur' wil havenwethouder R. Smit dit doel veilig stellen door het beperken van het woon-werk verkeer in de havenstad (NRC Handelsblad, 29 december). Hoe deze werkende dan bij de haven moet komen, is onduidelijk. Vroeger kon men dicht bij zijn of haar werk wonen en was de woon-werk-afstand geen bezwaar. Het zal de wethouder echter niet zijn ontgaan dat de tijden van Hevea- en Batadorp ver achter ons liggen. Zelfs de dagen van Zoetermeer en Nieuwegein als groei- en woonkernen zijn geteld. We moeten minder reizen en als het dan toch moet met het openbaar vervoer. Niet-reizen en dus dicht bij het werk wonen is het enige alternatief. Helaas strookt dit niet met het overheidsbeleid dat het recht op werk voor zowel vrouw als man erkent en flexibiliteit van werknemers vereist. Verhuizen voor een baan is een gewone zaak geworden. Meestal verhuist er dan echter iemand mee. Het gevolg is dat er alsnog iemand moet reizen, maar dan de andere kant op.

    • C.R.N. Rasch