Tribune

Vorige week begon zeezeiler Henk de Velde (46) aan zijn derde recordpoging om non-stop in honderd dagen de wereld rond te varen. Hij moest de tocht al snel onderbreken wegens bij windkracht 12 opgelopen averij. Gekkenwerk of een heroïsche onderneming?

K.J. van den Hoven, hoofd van de afdeling Communicatie van C1000, de supermarktketen die De Velde sponsort: “Wat Henk doet is fantastisch. Zijn enthousiasme, ondernemersgeest en doorzettingsvermogen spreken ons zeer aan, vandaar dat wij hem graag sponsoren. We hebben bijna dagelijks telefonisch contact met hem. Even bijpraten, motiveren en succes wensen. Aan boord heeft hij veel speciaal voedsel, maar ook produkten uit onze winkels, van snelkookrijst tot shampoo voor normaal haar. Nee, Henk hoefde natuurlijk niet eerst met z'n boodschappenkarretje langs de kassa. Of ik zelf zo'n tocht zou willen maken? In m'n uppie honderd dagen op zo'n boot, tussen die golven van zes meter hoog? Petje af voor Henk, maar zelf moet ik er niet aan denken.”

Martin Feijen, duursporter, volbracht in 1995 een 15-voudige triathlon in 335.04,30 uur: “Iedereen kiest z'n eigen uitdaging, wat anderen er van vinden is onbelangrijk. Ik ben al zo vaak voor gek verklaard, maar eigenlijk prikkelt het alleen maar als mensen zeggen 'dat lukt nooit', zoals bij die 15-voudige. Het ergste was toen de eenzaamheid, maar gelukkig kon je tijdens eetpauzes wat bijkletsen. Vreselijk dat De Velde zelfs dat niet kan. Eigenlijk is dat niet normaal, al vinden sommige mensen dat ik niet mag oordelen over wat normaal is. Overigens is mijn nieuwe uitdaging een fietstocht van de Noordkaap naar Gibraltar.”

Roy Heiner, professioneel wedstrijdzeiler, wil in 1997 met een Nederlandse boot en bemanning deelnemen aan de Whitbread race om de wereld: “Henk is met een geweldig avontuur bezig. De strijd aangaan met de elementen, misschien is dat wel de ultieme uitdaging. Ik zou het niet kunnen om net als hem in m'n eentje de wereld rond te zeilen. Alleen maar met jezelf, ik weet niet of ik mezelf dan zou vertrouwen. En voor zo'n tocht lijkt dat me noodzakelijk.”

Paul Manuel, oud-topzeiler, nam in 1992 in een catamaran deel aan de Olympische Spelen: “Heel, heel heroïsch, maar volgens mij moet je toch wel een tik van de molen gehad hebben om aan zo'n tocht te beginnen. En een beetje wereldvreemd zijn. Ik denk dat De Velde ook meer een avonturier is. Eerder te vergelijken met iemand die de Himalaya wil beklimmen dan een wedstrijdzeiler.”

H.A.C. Kamphuisen, als klinisch neurofysioloog (“zegt u maar slapoloog”) verbonden aan het Westeinde ziekenhuis in Den Haag: “Hoewel je met motivatie een eind kunt komen, kan het formeel niet dat De Velde de ruim drie dagen van Brest tot Lissabon niet heeft geslapen. En normaal gesproken houdt ook geen Napoleon het vol om ruim drie maanden maar één of twee uur per etmaal te slapen, waar De Velde dus vanuit gaat. Ik denk dat hij daarom onbewust meer slaapt dan hijzelf in de gaten heeft. En in ieder geval veel en veel efficiënter dan u en ik. Mocht hij nog eens zo'n trip maken, dan zou het interessant zijn om zijn rust-waaksituatie te registreren. Als je gezond bent, kan er overigens niet zoveel gebeuren bij slaapgebrek. Behalve dat je op een gegeven moment gewoon omvalt van vermoeidheid. Dat kan natuurlijk wél gevaar opleveren. Vooral op zo'n boot, je zal maar over boord vallen.”

Viola Holt, presentatrice van de '5 uur show' waarin De Velde regelmatig optrad: “Veel mensen verklaren hem voor gek, omdat hij de grens van leven en dood overschrijdt. Maar ik vind het fantastisch wat hij doet. Door m'n werk heb ik 'm goed leren kennen. Wat een man! Ruwe bolster, blanke pit. Hij is een ontdekkingsreiziger, net als Marco Polo. Met Henk zou ik zo'n avontuur misschien aandurven, want hij is een rots in de branding. Hij hoort ook op zee, daar is hij vrij. Je ziet aan hem dat hij op land niet gelukkig is. Ik vind dat we met z'n allen achter hem moeten gaan staan, want Henkie laat de tijden van Michiel de Ruyter herleven.”

Henk de Velde, vanuit Lissabon waar het roer van zijn boot wordt gerepareerd: “Wat ik doe is noch heroïsch, noch gekkenwerk. Dit is m'n vak, sponsors bij elkaar zoeken, de boot te water laten, uitvaren voor een recordpoging en weer terugkeren. Dat is eigenlijk alles. Zie me maar als een Urker visserman die gewoon z'n brood aan het verdienen is.”