Angenent sterkste ijsbreker in Friese schaatsklassieker

EERNEWOUDE, 3 JAN. Op het ijs van It Wiid, het decor voor de schaatsklassieker Honderd van Eernewoude, werden de lange-afstandsmannen weer geconfronteerd met vijand nummer één: ijzel. Het bovenste ijslaagje moest gisteren eerst door het peloton kapot worden getrapt alvorens er redelijk geschaatst kon worden. Henk Angenent manifesteerde zich als beste ijsbreker. Hij toonde zich in de eindsprint de sterkste van een kopgroep van drie man. Arnold Stam en Bert Verduin werden tweede en derde.

In het begin van de 100 kilometer lange wedstrijd was het klunen op Fries ijs. De rijders raakten de controle over hun schaatsen kwijt en moesten lachen om hun eigen gehandicapte techniek. Natuurijsspecialist Edward Hagen had geen zin om als clown over het ijs te gaan. Hagen, achtste bij het NK natuurijs in Erm, was de eerste van de 42 A-rijders die stopte. “Dit ging tot de grens van mijn hobby. Levensgevaarlijk was het. Je zult maar een schaats van iemand in je been krijgen. Dat risico wilde ik niet nemen. Te meer omdat de Elfstedentocht misschien nog komt”, zei Hagen.

Haico Bouma, vijfde op het NK, schaamde zich in Eernewoude en zocht na zes kilometer de douches al op. “Ik kon vandaag op dit slechte ijs zelfs geen veteraan bijhouden.” Een familielid van de gebroeders Ruitenberg zag glunderend toe hoe het peloton zich moeizaam voortbewoog. “Mijn broer René heeft het slim aangepakt. Hij is vandaag in ondertrouw gegaan.”

Na 30 kilometer verbeterde de kwaliteit van het ijs. De toplaag was kapot en de baanvegers schoven met hun machines de ijsdeeltjes weg. De stylisten konden hun werk weer gaan doen. Dat resulteerde na 35 kilometer in de eerste serieuze ontsnapping. De technisch perfect schaatsende Arnold Stam reed op het twee kilometer lange parcours weg uit het peloton. Na een omloop kreeg hij gezelschap van Henk Angenent en even later sloot ook Bert Verduin aan. Het drietal werkte eendrachtig samen en bouwde een voorsprong op van ongeveer twee minuten.

In de finale werd door de Klerk's-trein Kramer, Kleine en Borst nog even aan de voorsprong getornd. De aanval werd echter te laat ingezet, zodat de winnaar uit de kopgroep van drie moest komen.

Angenent, die nog nooit een natuurijsklassieker op zijn naam had geschreven, won zonder enige moeite de eindsprint. De nummer twee van het klassement van de KNSB-beker had tijdens de koers geen moment overwogen te stoppen. “Als ik stop, moeten eerst mijn benen dwars door midden liggen. Dit was een goede training voor een mogelijke Elfstedentocht. Je moet onder elke omstandigheid goed kunnen schaatsen.” (ANP)